Dua…

2
168

bugün yalnizca benim saf, sek tam anlamiyla ben
günahlar bir nefeslik düsmüs yakamdan
bugün yeni dogmus bir çocuk masumiyetiyle,
yine o çocugun gözleriyle bakiyorum hayata.
sizlamiyor da degil hani sol yanim inceden
henüz yasak elmaya uzanmamisim,
bilinçsiz gülümsemelerim yaradana,
bana gülümsüyor bugün, beni seviyor
aglamalarim da açliktan degil yaradan biliyor
insanliga, varliga, çaresizlige.
biraz mahçubiyetlik var hani hepimizde oldugu gibi
seytanina yenilen, her insan kadar
çoktandir sana yüzümü dönmedigimden belki,
belki seni utandirdigimdan
beni hep sevdin biliyorum, en büyük günahlarin
safini tutarken ben.
ama bir yandan varligini, hep hisettim sen bilyorsun.
eskisi kadar üzülmüyorum artik, bunda bir payin varmi
bilmiyorum ama eskisi gibi insanlar beni üzmüyor.
demekki kullarin böyle böyle taslasiyor
sanirim sen artik bizden daha çok üzülüyorsun…..

oysa hersey öyle yalin öyle açikti ki,
dogan güneste ayda, yagan yagmurda karda
gece, gündüz iyi- kötü tezatliginda
suretin o kadar netti ki, göremedik
belkide bakmak istemedik, bakmadik
bazen utaniyorum senden, bazen korkuyorum
kizma ama bazen sana bile kiziyorum
keske birakmasaydin adaleti insana diyorum
çogu zamanda hayranlikla izliyorum seni
bedenime ruhu, ruha nefesi üfleyen
sabrina, merhametine, iyiligine saskinlikla bakiyorum
kan döküyor ademoglu kaç devir…    

kulun, kulunu üzebiliyor, bu öyle bir                                                                                 cehaletki gün geçtikçe büyüyor
yarattigin saheser amacini asiyor
ben bile affedemezken bir kaçi,
sen nasil böyle sabirla izliyorsun
kaç nesil, kaç devir, kaç asir
hala bizim yanimizda olabiliyorsun

ruhumuza üfledigin nefesimize
senden biraz, azicik merhamet te üfle ne olur
ey herseye gücü yeten bizleri affet
bakarsan hepsi ben, o,su, öteki beriki hepsi
benide, neslimide affet,
ana rahmindeki masumiyetimizle son bir çare
son bir sans,
kendim için degil sen biliyorsun
benden sonrakiler yanmasin diye
benden sonrakiler kan dökmesin diye
benden sonrakiler üzmesin, üzülmesin diye
hepimiz bir zaman bebektik, yanindaydik
unuttuk, unutulduk, kirildik, döküldük
karsiliginda senin gibi olamadik
bizde kirdik bizde döktük,
kötülügün tadindan tattik doyasiya
hazirim ben biz neslimle yazdik bu sonu, bilemedik 
simdi birlessin yer gök
parçalansin en büyük kayalar
kurulursun vicdan terazileri
bne hazirim senin, yoluna
kendim için degil sen biliyorsun
affet Allahim beni de, onu da, onlari da, bizleri de
sen insani affet

2 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here