Dur!

0
221

dur dedi, o an ne kadar ses varsa bir agizdan dur dedi…!!!

yol çetin, amansiz, dikenli, zorlu o an hersey dur dedi… sözlesmis gibi, hiç olmadiklari kadar samimi, içten gibi.

öyle bir zamana denk düstü ki bu karsilasma, uçurumun kenariydi mekan, bir düsüsün esigiydi, herseyin bittigi yerdi, yokluk gibi , çikmaz bir sokak gibi, ölüm gibi….

bir tek ask degistirebilirdi kaderi, ask baristirabilirdi beni, ne zamandir küs durdugum aynalarla

askti, candi suretin, askin sarabini teninde yudumladikça basimin dönmesiydin, kötüye iyi, geçmise silgi, gelecege isik tutandin.

dur dedi, o an ne kadar ses varsa bir agizdan DUR dedi…

önce seni tanidim, sende aski tanidim, askta yasami anladim, yasamda güzelligi farkettim, sonra bir gün suskunlugunla tanistirdin, suskunlugunda çaresizligimle karsilastim, çaresizligimde korkuyu tattim, korkuda çikmazlardaki yan yollari kesfettim, yan yollar kesfinde  sürüklemeyi denedim, sürüklenmede ihtimalleri degerlendirdim….

hesaplarla geçen ömürlerin yikintilarina tanik oldugum zamanlara teget bir gün ertesi DURdum en nihayetinde. sustun, suskunluguna sustum, suskunluguma sustular,

sustu, o an ne kadar ses varsa bir agizdan sus-pus oldu…

biliyordum, çok sey biliyordum, seslerin bilmediklerini biliyordum, nasil bir zamanda geldigini, siginmanin var olusum oldugunu, askin degistirebileceklerini, erteleyecekleri kötülükleri, yatiracagi rüyalari, hiç bir zaman göremeyecegim düslerin merakini, gök kubede yükselen ruhlarin özgürlügünü, boslugumun ayak bileklerimden nasil sarildigini bilmiyorlardi… askin ömrünün kisaligini benimde bildigimi bilmiyorlardi, o kisacik zamanin bahçemde kaç umuda can verecegini, içime yasami peydahlayacagini bildigimi bilmediklerini biliyordum…çok sey biliyordum,

simdi gök kubbeyi usulca üstüme kapatacagim, bir türlü geçip gitmeyenlerin üzerine.. kilitler vuracagim, engin denizlerin sonsuz diplerinde sirlayacagim yasami. bugün içeride kalanlardan olacaksin ne gereginden uzak ne de gereginden yakin duracagim, ne sevmekten ne de nefret etmekten vazgeçecegim seni düsünürken, ne sevinçlerinin sebebi nede korkularinin siginagi olacagim, ne tuz kesilecegim ne de tas…

dur diyordu, o an ne kadar ses varsa… bilmiyorlardi, sonunu bastan yazdigimi, yasamin aslinda hep ters istikamette yol aldigini, askin yolculugu katlanabilir kildigini ama zamana ilisemedigini… bilmiyorlardi bildiklerimi…

Levent U…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here