Fotograf Müzesi, Sokakta Senligi ve Mis Gibi Fotograf Kompozisyonlari

6
87
Dolu dolu yasadim bu hafta sonunu inanin. Herkesin de bir o derece bilgi, içerik, zenginlik… dolu bir hafta geçirmesini dilerim can-i gönülden. Sevgili Erdem’de eslik etti bana sag olsun, mis gibi geçti hafta sonumuz…

Ilk duragim Fotograf Müzesi idi. Evet, yanlis duymadiniz.  Sn. Hilmi Nakipogluna ait bir fotograf makineleri hazinesi. Sizce bir fotograf asigi elinde böyle büyük bir hazineyi diger fotograf severlerle paylasmadan durabilir mi? Hilmi bey de öyle düsünmüs olmali ki, Nefus Nakipoglu Zihinsel Engelliler Okulu bünyesinde paylasmis tüm hazinesini fotograf severlerle…
Fotograf MüzesiFotograf Müzesi

Fotograf MüzesiFotograf Müzesi

1960 yilindan beri olusturdugu hazinesinde neler yok ki? Yapimi 1896’ya dayanan fotograf makinesinden tutunda da, çakmak cebinize girecek kadar küçük ama bir o kadar da eski fotograf makineleri… Belirli bir kronoloji ile yerlestirilmis olmalari da fotograf sanatinin ve makinelerinin zaman içindeki degisimini gözler önüne seriyor.

Büyülenmis bir halde oldukça oldukça fazla  zaman geçirdik müzede. Kapidan çikmadan önce uzun uzun baktim tüm salona… Hepsine yeniden gelecegime söz verdim.

Müze sonrasi Taksim’e geçis yaptik. Hangar’in düzenledigi “Ne Varsa Sokakta Var” senligine dahil olabilelim diye. Rus konsoloslugu karsisinda kurulan sahne ve danismadan brosürlerimizi aldik ve beklemeye basladik. Daha önce Barisarock’da eglenmekten fotograf çekmeye pek vakit bulamamistim. Ama bu sefer oldukça kararliydim.

Perküsyon Performansindan basladik, birkaç kare aldik tabi ki. Ortada vurmali çalgi vardi ama grup yoktu. Misafirlere yön veren, darbuka ile ritim tutan arkadastan gayri. Ama herkes egleniyordu, hele su elinde darbuka ile oturan çocuk… Sanki o degil de, darbuka kendisini tutuyor gibiydi.

darbukaci çocukmuhtesem ritim ikilisierdem

Bir de Galata yapalim dedik Erdem’le, bir de oradaki etkinliklerden kareler alabilelim diye. Masaya oturmus iki cimcime ne yazik ki katilimcilarin katilmadigini, bu sebeple o saatlerdeki sergilerin gerçekles(e)meyecegini anlatti. Saglik olsun dedik ve sahnenin oldugu sokaga geri döndük. Rus konsoloslugunun oradaki masada yer alan arkadaslar da durumdan bihaberdi, kendilerini bilgilendirdik ve artik isin eglence kismina geçtik.

Benim esas bekledigim ates gösterisi idi. Aklima daha önce tanistigim ve hayranlikla izledigim uzak dogulu kiz gelmisti. Program basladiginda ta kendisinin oldugunu görünce daha da keyiflendim. Çünkü güzel bir gösteri izleyecegimizi biliyordum. Bayan Ichi (Minori Ichi Yanagi) ates esliginde sundugu danslari ile herkesi büyüledi. Kaldi ki gösterisi bittiginde 2-3 defa “Gösteri bitti, dagilabilirsiniz!” diye izleyenleri uyarmak durumunda kaldi 🙂 Akabinde çikan Romanyali grup Shadows (www.shadowsart.ro ve www.theseriousroadtrip.org) ise daha teatral, daha güçlü bir gösteri sundular bize; grup olmanin verdigi avantajla. Makyajlari, danslari, ates gösterile ile oldukça büyüleyiciydiler. 3. günü aksami da izlemek isterdim her iki ates gösterisini de… Lakin Human Racer oldugumdan bunun olmasi ne yazik ki mümkün degildi. Akabinde sahne önüne döndük, fotograflar çektik ve çok eglendik.
Minori Ichi YanagiMinori Ichi YanagiMinori Ichi Yanagi
Shadows ArtShadows Art

2. günü aksaminin yildizlari Çigan-Latin Müzik Ziyafeti veren Morpheus ve Türk-Yunan Müzigi konseri veren Laterna idi. Bir sise beyaz sarap ve birkaç bardak esliginde harika bir müzik ziyafeti çektik kendimize. Her iki gruba da tesekkürler. Hele ki Laterna grubunun solisti Seda hanimdan, oldukça yeni olduklarini ögrendigimde çok sasirdim. Nefis bir performans sergilediler, sanki çok uzun zamandir birlikte çaliyorlarmisçasina…
MorpheusLaterna

Tüm bunlarin üstüne bir de Pazar günü Human Racer oldum ama o da baska bir yazi konusu…

6 YORUMLAR

  1. Hilmi bey de öyle düsünmüs olmali ki, Nefus Nakipoglu Zihinsel Engelliler Okulu bünyesinde paylasmis tüm hazinesini fotograf severlerle…

    deyip birakmisim degil mi? Kusura bakmayin…

    Hilmi Nakipoglu Fotograf Makineleri Müzesi:
    (0212) 543 09 20 Nefus Nakipoglu Zihinsel Engelliler Okulu 4. kat, Osmaniye Caddesi No: 18/B, Bakirköy

    Yeni yapilan adliye sarayinin arkasinda (otobana göre)

  2. Diger 3 yazi yoruma kapali mecburen buraya yazicam:
    1-Keske sag üst kösede bi yaz butonu olsaydi.
    2-Niyeyse bu renkli dergi ismine bi türlü isinamadim. Turkmag daha bence daha basitti ama daha sicakti. Renkli dergiyse daha prof. duruyor ama Turkmagin sicakligina hiç mi hiç sahip degil

  3. Benim içinde güzel bir hafta sonuydu diger arkadaslara da fotograf müzesi gidilmesi gerekenler listesine kesinlikle yazmalarini tavsiye ederim:)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here