Garip Bir Veda

1
88

Ince bir vedanin sabahi

Ceketini unutmustu kadin arabada, aksamki öldüren vedalasmada

Yürüyordu kadin,günes isiklarini gösterirken sehrin yosma kaldirimlarina

Yürüyordu kadin siirlerden masum

Biraz kirgin biraz yorgun

Arabada bekliyordu adam göz ucunda Marmara

Durgun ve sakin o gün

Ne tasit sesleri ne klakson nagmeleri

Ne de marti çigliklari

Suskundu adam,sehir suskundu

Her sey hazir ve nazirdi hosçakallara

Suskundu adam firtina öncesi kilitlenmis dudaklar

Çilingirini beklemekte çigliklar

Arabaya bindi kadin,selam sabah kalmamisti dudaklarda

Kisa bir konusma sonrasi ceketini alip inmeye niyetlendi kadin

Ve ömür kurutan o cümle yaklasmisti dudaklara

Biraz kisik ve çatallasmis bir sesle ‘’kendine iyi bak ‘’ dedi kadin

Ikiside farkindaydi kendilerine degil hiçbir seye iyi bakamayacaklarinin

‘’unut’’ dedi adam…

Kadin anlamsiz gözlerle ‘’efendim’’ dedi

‘’unut  bisey unut ceketini unut çantani unut tekrar gelmek için bir sey unut’’

Hiçkiriklar dizilmisti bogaza islandi elmaciklar

Dudaklar büzülmüs disler sikilmis

Gitti kadin

Geride kanayan düsler,gicirdayan disler

Sikilmis bir yumruk,sancili bir çocukluk birakmisti

Susmustu adam sehir susmustu

Ceketini degil ama kadin bu kez yüregini unutmustu…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here