Gecem…

3
152

      Usul usul yanasti yanima yine gece, esintisi saçlarimi oksayan bir sevgili gibi, havasi içime olabildigince soludugum aci ve tatli  ile özdeslesen ask aromasi sanki… Bütün isigini avuçlarimda toplayan  “dua” ve dudaklarimi islatan “siir” gibi.Yagmur yüklü  dokunuslariyla ruhuma dinginlik veren masör misali…

     Bir tek gecenin sessizligi kabul ediyor yanlizligimi ve bir tek onun suskunlugu kabul ediyor  lâl olusumu.Ancak o güven verebiliyor titreyen korkularima ve ancak onun yoklugu kabul ediyor, yok olmak isteyen varligimi.

 Sadece  onun koyu karanligi saklayabiliyor çirkin yüzümü ve kambur belimi. Ümitsizliklerimi  serzenis ve sitemlerimi o kucakliyor en çok. O duyuyor  inleyislerimi ve aglayislarimi…O sariyor ruhumda açilan yaralari, her geçen zaman gölgem gibi, bir sir olup büyüyor benimle.

      Yine de kusursuz degil bu gece, isitamiyor üsüyen benligimi, ben soguk o benden de soguk .Geceyle birbirimize böyle karisiyoruz iste… Vesselam!

3 YORUMLAR

  1. geceler uzamayi basladi, beni anlamayi da ögrense iyi olur.ben onu anliyorum, seviyorum ama gece sevmiyor anlasilan beni =)) çok güzel yazmissin, kalemine saglik.!

zelal için bir cevap yazın İptal

Please enter your comment!
Please enter your name here