Gitme Demeyi Çok Istedim…

0
67

Nasil bir ayriliga hazirlanmaktir bu anlam veremedim bir türlü!

Artik hiç bir renk gözümdeki griligi almaya yetmiyor. Ki bunu istiyor da sayilmam. Göz çukurlarim kurumakta, çorak iklimler gibiyim. Oysa taa uzak diyarlardan topragima bakanlar hala meyve verir ümidindeler. Haksiz da sayilmazlardi bir zamanlar…

Kurumus bu topraklar yesili tanimisti en sessiz günde, üzerine halkinin yagmur duasina çikmis olmasi gibi o denli yagmur yagmisti. Bedenimdeki toprak yesili tanimisti zamanin taa oldugu dönemlerde…

Simdi çorakligimla ünlü bi sehir, bir anit, bir yalnizlik abidesiyim kendi içimde! Hani dedim ya kurumus bir toprakken tanimistim yesili ona farkettirmeden, sonra çekip gitti ve belki de buna mecbur kaldi…

Topragin dile gelmesini çok istedi bu beden, gitme, kal demeyi çok istedi en vahsice susarak! Yesilligini kaybedecekti, gözleri eskisi kadar siyah bakmayacak ve eskisi kadar gülmeyecekti…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here