Güle Güle…

0
32
Yüzüme vursa da hüznün cümle rüzgari
Ben bakisina tutunur bir cennetin
Güler geçerdim
Üsümezdim keder ayazinda
Tutunurdum teninin beyazina
Güçlüydüm ben
Dik dururdum bütün hengameler karsisinda
Bütün savaslara hazirdim hazirdim bütün firtinalara
Ölmek ne ki hazirdim yasamaya
Orada agzinin kenarinda bir git kalmis vurmak için suratima
Oysa ben bir dön beklerdim aksam alacasina nazir sancilarima
Yeterdi o vakit nefes almama
Sahi sen yoksun,tamam anliyorum
Peki nefesim,o niye yok
Bu gögsüme oturan öküz ne zaman kalkacak
Bakislarim anlam tasimayacak 
Bak sebepsiz aklima geldi gülüsmelerimiz
Senin bulasik yikarken söyledigin türkü dolandi dilime
Bahçede yesil çinar boyun boyuma uyar ben seni gizli sevdim bilmedim alem duyar
Bunun siiri de vardi,dinleyince aglamistin
Farkettirmedim sana ama bende usulca bir iki yas birakmistim 
Sen susardin sonra
Seni dinledigimi fark edince dönüp bakardin
Sönerdi bütün atesi ömrün
Istanbul susardi
Neyse vakit daraldi
Ben biri git artik demeden gideyim
Gideyim kimseye aci vermeden
Aciya aciya
Geride bir kaç pasakli siir
Bir kaç söylenmemis türkü  
Bide nefesimi biraktim
Bide semsiye birakacaktim hava yagmurlu islanip hasta olma diye
Neyse bos ver sen bakma aldirma bu deliye
Bu kez sen söylemeden  ben diyeyim yar güle güle… 
 
 
 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here