Gün… Gece…

4
85
Gün;
Acimasizca yapar iskencesini,
Ögretmen misali gül biter yanaklarimizda.
Duygularimiz gereksiz kelimelerden arinir,
Yalniz bir çocugu oynar ruhumuz, zaman sahnesinde…
Gece;
Sokak aralarina girip çikanlarla bakireligi kaybolan gece,
Insan etinin kazandigi deger,
Kimliksiz bedenlere bürünür ruhumuz,
Kaybolur gecenin apis arasi, ter kokan kentinde
Günahin hazlarina sarilir bedenler,
Bin bir hisle yüklenir nefsler.
Sonra sessizlige bogulur gece,
Tekrar baslamak için…

4 YORUMLAR

  1. kesinlikle o siir çünkü bi kaç yorum eklemistim delisey hatrimda benimde..=)

    küçük bir unutkanlik mi oldu ne immortal olsun varsin bi daha yayinlansin yeniden okuduk sagolasin…

  2. Evet malesef o siir, yükledikten sonra daha önce paylastigimin farkina vardim admin arkadasa mesaj attim yüklemeyelim diye ama ya ben mesaj gönderirken sorun yasandi ya da admin arkadas farketmedi mesaji. Neyse kendimi tekrar etmekten hoslanmam ama oldu bir kere:)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here