Günahkar Bir Dil Ile…

4
218
Biz adin yazarken ürperenleriz
Günahkar bir dil ile 
Söylemeye çalisiyoruz adini
Sensizligin ertesinde ölüme hazir degiliz 
Gariptir bize getirdigin o muhtesem kitabi okumuyoruz
Hüseyini arada sirada hatirliyoruz iç çekip ALLAH diyoruz
Simdi batil denen bir inanç kaydolmus yüreklerde
Kardeslerimiz katlediliyor bir yerlerde
Ve biz bir duadan yoksun kalmisiz 
Aciz kimsesiz sahipsiz
Mübarekligini kaybetmisiz nefes almalarin
Sükretmeyi ertelemisiz bir sonraki zamana
Ne önümüzde Musa ne elimizde asa
Bütün merhametimizi birbir dar agacinda asa asa
Surun üflenecegi saate yürüyoruz
Yoksunuz,yoksuluz,aslinda yokuz
Biz adin yazarken ürperenleriz
Oysa ne güzeldir adin ne mübarek
Kuyuda unutmusuz Yusufu
Ateste Ibrahimi birakmisiz 
Kerbalada Hüseyine aglamamisiz
Simdi yüreklerimiz Uhudtaki mizraktan farksiz
Birileri sehit oluyor bizi pek de fazla irgalamiyor 
Bir anne agliyor yavrusunun parçalanan bedenine 
Dua edemiyoruz ey yar vah edip geçiyoruz
Sen yoksun 
Biz yoksunuz yoksuluz aslinda yokuz
Biz adin yazarken ürperenleriz 
Çam agaci süsleyip,kurbana canilik diyenler var 
Kurban olurken kardeslerimiz dünyanin dört yaninda 
Biz o çam agacindaki faydasiz kozalaklariz
Simdi bacadan inecek aksakalli kirmizi kiyafetli bir dalkavuga inananlar var ümmetinde,
Gelip aklimizi aldi bir iki tane maya 
Oysa ikiye bölünürdü istesen nazarin degince aya 
Utancimizdan söylenecek sözümüz yok vesselam 
Sanadir yar günahkar dilimizdeki salatü ve selam…

4 YORUMLAR

  1. Eyyvallah..
    Bu ne güzel bir yazidir.. Herseyden öte; salat ve selâma vesile oldugu için çok tesekkür ederim.

    Evet.. O'nu anlatmayan cümleler; alelâde yigilmis kelime molozudur..

    Çok güzeldi..
    Dâim olsun.. Biz de okuyalim..

  2. On dört asir evvel, yine bir böyle geceydi,
    Kumdan, ayin ondördü, bir öksüz çikiverdi!
    Lâkin, o ne hüsrandi ki: hissetmedi gözler;
    Halbuki kaç bin senedir, beklesmedelerdi!
    Nerden görecekler? Göremezlerdi tabî’î:
    Bir kere, zuhûr ettigi çöl en sapa yerdi;
    Bir kere de, ma'mûre-i dünyâ o zamanlar,
    Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.
    Sirtlanlari geçmisti beser yirticilikta;
    Dissiz mi bir insan, onu kardesleri yerdi!
    Fevzâ (anarsi) bütün âfâkini sarmisti zemînin,
    Salgindi, bugün Sark'i yikan, tefrika derdi.
    Derken, büyümüs, kirkina gelmisti ki öksüz,
    Baslarda gezen kanli ayaklar suya erdi!
    Bir nefhada kurtardi insanligi o ma’sûm,
    Bir hamlede kayserleri, kisrâlari serdi!
    Aczin ki, ezilmekti bütün hakki, dirildi;
    Zulmün ki, zevâl akilina gelmezdi, geberdi!
    Âlemlere, rahmetti, evet, Ser’-i mübîni,
    Sehbâlini adl isteyenin yurduna gerdi.
    Dünyâ neye sâhipse, onun vergisidir hep;
    Medyûn O'na cem’iyyeti, medyûn O'na ferdi.
    Medyûndur o ma’sûma bütün bir beseriyet…
    Yâ Rab, bizi mahserde bu ikrâr ile hasret.

    Mehmet Akif ERSOY

    Es Selamun Aleyke kutlu dogum haftasi adina bol salavat insallah

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here