Hakikat Arayisi..!

4
88
   Soguktu, çok soguktu.Hakikatin sogugu muydu bu?
 
Karli bir geceydi.Uyuyamamisti belli ki.Yavas adimlarla sokaklarda geziyordu.Bir an duraksadi.Karin beyazligina inat, gecenin karanligina takildi gözleri.Hangisiydi hakikat olan?Hakikatin beyazi miydi kar, yoksa gecenin karanligi mi hakikat idi?Bilemiyordu.Hiçbir seyin gerçek olmadigi su dünyada hakikat var miydi, onu bile bilmiyordu dogrusu.Ama hep bir arayisin içinde buldu kendini…Sonra yoluna devam etti.
 
Soguktu ve ayazdi.O soguga inat, yüzü alev gibiydi.Buna da bir anlam veremedi.
Sokak lambalari bile yanmiyordu.Sadece kar vardi beyaz olan.
 
Içinde hep bir seyler vardi.Endise vardi, korku vardi…Ve daha da kötüsü yalnizlik vardi.Ama o, yalnizligin kötü oldugunu hiç söylemedi.Yalnizligin ona huzur verdigini düsündü hep.Çünkü sadece o zaman özgürdü.Ona göre hakikat yalnizlikta gizliydi.
 
Dalgin dalgin yürürken bir anda bir ses isitti.Etrafina bakindi.Görünürde kimse yoktu.O anda evden çok fazla uzaklastigini farketti.Döndü ve eve dogru ilerlemeye basladi.Her zaman oldugu gibi yine düsünceliydi.Hayattaki her seyin ne kadar yüzsüz oldugunu düsünüyordu.Acaba hakikat bunu mu gerektiriyordu?Hakikat miydi yüzsüz olan, yoksa yalanlar mi?Yine bulamadi.
 
Düsünceli bir sekilde yürürken ayagi koca bir tasa takildi.Ne oldugunu anlamadan yerde buldu kendini.”Ne kadar acimasiz bir tas!” diye söylendi kendi kendine.Halbuki, gecenin o karanliginda sokaga çikmamasi gerektigini bilmeliydi.
Yine o soru takildi aklina: “Hakikatin acimasizligi miydi bu?”
 
Kalkmaya çalisti.Fakat kafasindan kanlarin döküldügünü gördü.Cani hiç acimiyordu.Saskindi.Tasta kan vardi.Karda kan vardi.Uzun süre bakti tastaki kirmiziya.Hakikatin kirmizisi olabilir miydi acaba?Bilemiyordu.Bir anda oldugu yere yigiliverdi. Göz kapaklari kapanirken, önce tasa sonra gökyüzüne ilisti gözleri…
Artik aklinda hiçbir soru isareti kalmamisti.
 
Etraf karanlik, kar beyaz, kan kirmizi!Her seye dikkat etti ama gökyüzüne hiç bakmadi.
O yüzden uzun sürdü hakikati aramasi.
Oysa;
tasta kan vardi ve gökyüzünde hakikatin yansimasi..!
 
Esra USLU

4 YORUMLAR

  1. Inan ki defalarca okuya bilecegim bir yazi olmus. O kadar yerinde ve o kadar doluyken yazmissin ki belki zamaninda yasayip da anlatamadigimiz veya halen yasadigimiz duygularin tercümani oldu. Okurken defalarca evet dedim. Çok samimi ve içten tebrik ederim

  2. tesekkür ederim, begendigin için..Simdi yasadigim seylerle alakasi yok desem yalan olur.Çünkü insan yazdigi seylere mutlaka kendinden bir seyler katar.. 🙂

  3. Içinde hep bir seyler vardi.Endise vardi, korku vardi…Ve daha da kötüsü yalnizlik vardi.Ama o, yalnizligin kötü oldugunu hiç söylemedi.Yalnizligin ona huzur verdigini düsündü hep.Çünkü sadece o zaman özgürdü.Ona göre hakikat yalnizlikta gizliydi.

    mesela burasi bana ait olabilir 🙂

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here