Hayaline Sarilmak

1
19

Öyle derin ki içimdekiler, bastiramiyorum

Artik savasamiyorum… Denemekten yoruldum, beceremiyorum… Eksik, her sey eksik… Ya da her sey çoktan gitmis, bosluga bakiyorum…

Kaybettigimi anliyorum zaman zaman,
Pek zor da olmuyor zaten.
Yürüdügümüz yollardan gidiyorum da,
Sanki oradasin hala, yani basimda…
Sicakligini hissediyorum ellerimde,
Gözlerimi kapatiyorum öylece,
Gözlerine daliyorum, kayboluncaya kadar içinde…
Sonra bir ses bagiriyor arkamdan
Bayan iyi misiniz?
Kaliyorum öylece, ellerime bakiyorum.
Boslugu sarmis sensin diye,
Ne tuhaf degil mi?
Biliyorum oysa oradaydin sen aslinda,
Ben biliyorum hep ellerindeydi ellerim,
Birakmam demistin hem zaten, ben aldirmiyorum insanlara,
Birakmazsin biliyorum, ben hala inaniyorum sana…

“Uyan, uyan…”
Dokunma anne rüyalarima, dokunma Ona…
Senin hayalinle uyurken, sensiz uyanmak hayata…
Çok sey eksik, anlatamiyorum kimselere…
Sen bile anlamazken kizamam ki onlara…

Hani ’hayatimsin demistim ya sana,
Anliyorum artik,
Boslugunu dolduramadigimi idrak ediyorum,
Her seyim derken sana bir hiç olmak hayatinda…

Eksik, her sey eksik iste hayatimda…
Sen eksiksin,
Sesin, gözlerin, ellerin eksik iste,
Bak, beceremedim…
Nefes alamiyorum bu boslukta.

Ellerim üsüyor,
Kalbim buz kesiyor artik,
Dokun bana,
Seni özledim, hissetmeyi özledim,
Sicakligini özledim,
Yasamayi özledim ben..

Geri ver hayatim-i bana!

Hande Taskin /  17 Mayis 2009 Pazar, 19:19

1 YORUM

  1. senin kaleminin çigliklarini dinlerken benim kalemim sessiz kaliyor… senin yüregin kusarken mazosist bir dinleyici dostu oynuyor yüregim…

    susturma kalemini…
    kalemine saglik…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here