Hayati Yanlis Tanimak…

0
15
Bembeyaz bir dünyaya geldim. Her yer o kadar temiz ve o kadar tatli toz pembe göründü ki gözüme. Hiç kimsenin yüreginde kötülük yoktu sanki… Herkes minicik ellerimi tutarken yüzüme gülebiliyordu masumca… Gökkusagini tanidigim ilk gün insanlara benzetmistim onu renk renkti ve çok güzel görünüyordu gözüme… Günesin ardina da çok yakisiyordu parlatiyordu günes onu.
 
Benim minik ellerim ne zaman salincagin zincirlerini korkusuzca birakti iste ozaman sustu tüm güzellikler, söndü gökkusagini aydinlatan günes… Anladim ki insanlar kendilerinden baska hiç bir seyi kalplerinden sevemiyorlardi… Eger bunu basarabilselerdi kimi basariya ulastikca günesi sönürmeden yardim uzatirlardi bunu isterlerdi…

Ben kapkaranlik ve çikarlarla  bir dünyada büyümüsüm aslinda öylece… Yüregime hiç bir sevgi kondurulmadan, yanagimi hiç bir mutluluk öpmeden ve rüzgar kalbimi oksamadan süzülmüsüm beyaz güvercinlerin uçusmadigi bir kösede…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here