Her Gece Bir Sabah Dogurur…

14
25

Bu gece, sabaha kadar oturdum. Ve ilk kez seni degil, beni düsündüm. Öyle uzun zamandir kendimi unutmusum ki senin varliginda. Haksizlik etmisim bana. Bir cesaret gösterip, çikarttim kuytularimda ne varsa, yatirdim tüm yasadiklarimi masaya…

Mazeretleri, kaderi, baskalarini suçlamalari attim bir kenara… Sade ve sadece beni düsündüm…

Yanlislarimla, hatalarimla, tüm zayif noktalarimla yüz yüze gelip hesaplastim. Yasamin benden aldiklari ve benim hayata verdiklerim, kimin kime borcu vardi düsündüm, gecenin lacivert saatinde… Öyle ya borç borçtur ödenmeli degil mi?

Bunlarla ugrasirken, yüzümün aldigi ifadeyi merak ettim… Aynanin karsisindaki beni daha iyi görebilmek için gözlerimin önündeki perdeyi çikartip, firlatip attim… 

Ben sordum, ben cevapladim. Tam da bana uygundu bu sorgulama… Verdigim birçok cevap beni dehsete düsürdü… Bir çok soru ise hala cevapsizdi… Kendimi böyle bilmezdim, meger ne çok umursamamisim bana bagislanan hayati… Ahkam kestigim ne çok seyi kendimde yok saymisim…

Sordum karsimdaki bana neden?

“Hayallerimin pesinden kosmayi, geçmisteki hatalar yüzünden birakmisim… Basarisizliklarin aslinda, bir son degil, kazanmak için bir basamak oldugunu fark edememisim… Bana yapilan her türlü haksizligi, olumsuzlugu affedebiliyorken, kendimi bagislama cesaretini gösterememisim…”
Neden?

Ben bu sorularin yanitini veremedim kendime, utandim kendi kendimden… Ve susup hatami düzeltme yolunu denedim… Karsimdaki ben gözlerini kirpmadan ve hiç taviz vermeden durusundan verecegim yaniti bekliyor, dimdik duruyordu karsimda… Sustum bir süre daha… Ve bakistik aynada karsimdaki benle… Gözbebeklerimiz birbirine odaklandi uzun, oldukça uzun bir süre bakistik ve anlastik nihayet, bakislardaki sefkat ortaya çikti…

Dünyaya gelmeme sebep olanlarin, sorumsuzlugundaki hatalarini affetmeye karar verdim bir kez daha… Dezavantajlari, avantaja çevirme gücünün, aldigim nefesle yanimda oldugunu düsündüm… Hatalarin her daim yapilabilecegini, lakin bunlarin beni olgunlastirmasina izin vermem gerektigini, korkmadan, kirilmadan yoluma devam etmek gerektigini hissettim… Kendimi sevip, güvenmeliydim… Her zaman öz kiyimdan uzak durmali ama öz elestiriye açik olmaliydim… En önemlisi ise kendime dürüst olmaliydim…

Ve iste yeniden sabah oldu…
Ve yeni bir gün dogdu…
Ve biliyorum ki, her üzüntü bir mutluluga gebedir…
Ve umut, sevgimle büyütecegim bir bebektir…

A.Ö

14 YORUMLAR

  1. muhtesemdi deliseyim delikizim benim ruhun , isik olsun kalemin hiç durmasin.

    "Hayallerimin pesinden kosmayi, geçmisteki hatalar yüzünden birakmisim… Basarisizliklarin aslinda, bir son degil, kazanmak için bir basamak oldugunu fark edememisim… Bana yapilan her türlü haksizligi, olumsuzlugu affedebiliyorken, kendimi bagislama cesaretini gösterememisim…"

    bu satirlar evrensel dogrular kendini farkediyorsun her yazinda ve kendini öylesine hakediyorsunki .inan sizlerin bazilarinizi yazilarinizdan takip ediyorum yüzlerinizi hiç görmesem,sizleri somut olarak görmesemde tipki bir bahçivanin bahçesindeki güllerini izlemesi gibi sizleri yazilarinizdan izliyorum .

    bu diyorum bugün günesin o sen isiklarindan beslenememis; yada iste diyorum bu gül gün ve gecenin isigindan öyle güzel beslenmiski ruhuna yansimis kaleminden mürekkep yerine isik akmis .

    hüzün yazilarinizdan bu gül çevresindeki digerleri tarafindan isigi görmesi engellenmis yapraklari canli ve diri degil buda kalemine yansimis .

    iste o zaman içim burkuluyor kendi isiksiz, günessiz yapraklarimin solduruldugu günler geçiyor aklimdan .

    iste sizleri böyle taniyorum kaleminiz hangi kelimeyi çiziyorsa kagida o kelimelerin renginden ve o kelimenin çizdigi resimden taniyorum ruh halinizi.

    ve bugün sen bir baska güzelsin nedenmi kendini bagislamanin en ve en olmasi gereken oldugunu yazdigin için.

  2. "Dünyaya gelmeme sebep olanlarin, sorumsuzlugundaki hatalarini affetmeye karar verdim bir kez daha… " !!

    acizane bu gerçegi söylemem gerek belki kafan karisacak biraz ama sen ögrenirsin çözersin .

    evet dünyaya gelmemize bir erkek ,birde disi sebeb oluyor ama asla tesadüfen ,laf olsun diye rasgele iki kisi degil bunlar .

    biz seçiyoruz ebeveynlerimizi anne ,babamizi, kardeslerimizi ,akrabalarimizi hatta

    yasamimizdan teget geçerken bizi kah yaralayan kah sevindirip mutlu eden dost,sevgili,ve yol arkadaslarimizi.

    ve mutlaka yasamimiza dokunupta geçen her kisi bizim evrensel dostlarimiz kendimizin farkindaliga erismemizi saglayan dostlar o yüzden bazen acitirlar bazen sevinç verirler bize bizim yapacagimiz tek sey her aci ve hüzün için kendimizi affetmeyi ögrenmek .sevinçlerimizi ise doyasiya yasamak.

    bütün denklem bu . bunu çözdügümüzde üç bilinmezli denklem olmaktan çikiyor ve deliseyim sen çözüyorsun . ruhun isik olsun CAN.

  3. "Ve iste yeniden sabah oldu…
    Ve yeni bir gün dogdu…
    Ve biliyorum ki, her üzüntü bir mutluluga gebedir…
    Ve umut, sevgimle büyütecegim bir bebektir… "

    son gunlerde kaleminin ne kadar yetkinlestiginin farkindamisin @delisey?

    SIK yazinca iste boyle oluyor bu kalem.
    dergiye SIK ugramak demek, daha cok verimlilik ve daha cok paylasim demek demistim bazi yorumlarimda.. sen benim hakli dusuncelerimin bir ornegi gibisin son gunlerde.. ve beni yaniltmiyosun. ilerde cok ama cok guzel ve derin makaleler, anlatimlar cikicak bu kalemden. eminim.

    tebrik ve sevgimlesin. daim.

  4. "Ve iste yeniden sabah oldu…

    Ve yeni bir gün dogdu…

    Ve biliyorum ki, her üzüntü bir mutluluga gebedir…

    Ve umut, sevgimle büyütecegim bir bebektir… "

    Hayal kirikligina mi ugradim, hiç vakit kaybetmeden baska bir hayale sarilmaliyim:)

    Umutlarim mi yok oldu, yeniden bir umut dogurmaliyim…

  5. "Dezavantajlari, avantaja çevirme gücünün, aldigim nefesle yanimda oldugunu düsündüm… Hatalarin her daim yapilabilecegini, lakin bunlarin beni olgunlastirmasina izin vermem gerektigini, korkmadan, kirilmadan yoluma devam etmek gerektigini hissettim… Kendimi sevip, güvenmeliydim… Her zaman öz kiyimdan uzak durmali ama öz elestiriye açik olmaliydim… En önemlisi ise kendime dürüst olmaliydim…"

    simdi sen beni kirdin diye, incitin diye, ayse ne kaybetti ayseliginden ???

  6. :)) Sevgili seda123,

    bilinen durumlarin kendimizde bilinmedik sekliyle ortaya dökülmecesi….:) ne mutlu bana ki; benim ben olmami saglayan düsüncelerimi yaziya dökebilmisim… hepsinde emegim, hepsinde sabahlara kadar süren uykusuzlugum, hepsinde zihnimin kivrimlari arasinda dans eden düsüncelerim ile kalemi kagidi bir etmis / edebilmisim…

    tesekkür ederim yorumunuz ile yeniden hatirlattiginiz için…

    sevgiyle,

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here