Her Seye Ragmen Vazgeçilmez! – Hayat! Ben Kazandim

1
190
Her Seye ragmen Vazgeçilmez!
yine yagmur yagiyor

yine simseklerin ardi arkasi kesilmiyor
yine korkuyorum
hatirliyor musun o günü.
yine böle simsekler çakip gök gürlüyordu..
sarilmistin sikica..
iste o zaman korkmamistim ben!
simdi nasilim biliyor musun?
nerden bileceksin..
ben söyleyeyim..
kendini her seyden soyutlamis.
gülmeyen.
mutlu olamayan.
sevinemeyen.
yaptiklarindan zevk alamayan.
önceleri gözlerinde yas kalmayincaya kadar aglarken
simdi aglayamayan biriyim artik.
kalbim vardi çünkü bunlar olmadan önce
yerinden çikacakmisçasina atan.
simdiyse sadece bu bitik bedeni ayakta tutmak için atan.
gülüslerim
sevinçlerim
mutluluklarim
üzüntülerim
heyecanlarim
umutlarim ve umutsuzluklarim
yasama istegim
yani hayatim!
sende simdi hepsi!
onlara iyi bak
benim içi yasat
günü geldiginde bana onlari iade etmek için geri geleceksin
biliyorum
ama
onlara bir avuç toprak atindaki bedenimin ihtiyaci kalmamis olacak.
seni sevmiyorum!
yalan söyledim

seni bu toprak altinda bile sevmeye devam ediyorum!
 

Hayat! Ben kazandim
dogarken her seyden habersizdim..

özlemlerimden..
asklarimdan..
nefretlerimden..
sevinçlerimden..
üzüntülerimden..
aldatilmalarimdan..
aldatmalarimdan..
açtim gözlerimi..

kendimi bilmeye basladim seneler geçtikçe..
ögrendim hayatin acimasizligini en aci sekilde..
ögrettiler..
aciyi islerdiler ince ince,yavas yavas..
sevinçlerimde oldu tabi..
ama anlikti..
insanlar tanidim..
kimisi ayni ben,kimisi benim tam zittim
kimi çok sevdi beni tüm içtenligiyle..
kimide sevdi beni yaralamak için tüm benligiyle..
inandiklarimi yasadim hayatta..
kendi dogrularimi..
beni yargilasalar bile.
çünkü onlar benim dogrularimdi
kendi benligimin dogrulari
baskasinin degil..
ve gün geldi
beni elestiren,bana sirt dönen insanlar
bana baktiklarinda kendi yansimalarini gördüler..
çok sevdim..
vazgeçmedim.
vazgeçemedim.
çok üzüldüm
çok aci çektim
ama ÇOK sevdim!
herkes kendi fikrini söyledi acilarim hakkinda
hakliydilar belki kendilerince..
ama bir seyi bilmiyorlardi!
onlar hiç benim kadar sevmedi!
beni anlayabilmeleri için benim kadar sevmis olmalari gerekirdi hâlbuki : )
simdi büyüyorum sanirim..
vazgeçemediklerimden vazgeçmeye basliyorum.
ama bu sefer bir fark var
canimi acitmiyor.
çünkü dedim ya büyüyorum..
zamaninda bana söylediklerini ama benim görmek istemediklerimi ben kendim görüyorum.
kendi gözümle.
kendi kalbimle.
taptiklarimi arkamda birakiyorum artik
beni bencilce çeliskide birakanlari..
rüyalarimda gördüklerimi gerçek sanip arkami dönmekten korkarken
simdi!
uyandiktan sonra rüyalarimin gerçek olmadigini bilmekten korkmuyorum
belki bir dügümdü içimdekiler
belki de bir hiçkirik
belki ömrümce kalacak oldugu yerinde
belki de yarin geçiverecek
ama dedim ya korkmuyorum artik
hepsi dünde kaldi
ben bugündeyim
yarini yasayacagim
ve yarinlari..
simdi yol çizdim kendime..
bombos..
bir ben varim yanimda sevdiklerim ve beni sevenlerle..
bu yolda benim istediklerim olacak artik..
buraya kadarmis acilarim.

yolunuz burada bitiyor.

HOSÇAKALIN!

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here