Hiç!

1
125

Iste tam burasi!

Tanidigim, sevdigim ve saygi duydugum, hatta ve hatta uzatircasina üstadim dedigim bir agabeyim derdi; Dünyanin merkezi sensin, sen agliyorsan hava kapali, sen gülüyorsan güneslidir gökyüzü. Her sey senin elinde; kalem, kitap, defter… Yaz kaderini, nasil olsa cennete gitmeyi de cehenneme gitmeyi de sen seçeceksin, gitmeden elbette çekeceksin! Iste bu yüzden, dünyanin merkezi sensin, ya hepsin ya hiç

Ne güzel demis degil mi? Madem merkezindeyim dünyanin ve madem etrafi insanlarla dolu bu merkezin, o zaman ne hakkin var senin agzindan çikacak tek bir güzel cümleye tebessüm edecek insanlari üzmeye? Hani sen gülünce günes dogar ya en zirvede, gül iste, isit yanindakileri, yanindakiler isitsin yanindakilerin içini!

Çok denedim dememeli insan, inandina degil isteyerek gülmeli, tabi ki de kurumus topraklarini islatmali bazen. Hani her sey bizim için ya, yagmur da, günes de, rüzgar da bizim için! Ama sen günes ol yine de, birak kahramanliklari, hamalligi baskalari yapsin…

Isin asli bu, yani ben gülemiyorum, çünkü merkezinde oldugunu düsündügüm bir dünyanin baska bir merkezine çoraklanmisim. 🙂

Simdi o gülemedigi için hep sonbahari yasiyorum ve bu yüzden bu topraklar çok sulak…

Iste bu yüzden günes pek ugramaz oldu buralara…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here