Hoca – Amcama…

1
145
81’in mart ayi havada ayaz,
Sanirdin ki sana uzak durur yaz,
Bu satirlari yüregine iyi yaz,
Ben anlamam edebiyattan hoca.
 
Evin en küçügüydün nazli büyüdün,
Fatma’nin umudu, bacilarin gülüydün,
Terzi Kazim’in hayata gülen yüzüydün,
O da artik hayata ve sana çok uzak hoca.
 
Yoklukla bitirdin ortaokul,liseyi,
Anandan ögrendin hep sükretmeyi,
Gözündeki yasini kendin silmeyi,
Ögrendin çocuklara da ögret be hoca.
 
Üniversite yillari içinde bir sikinti var,
Memleketten sana kötü havadisler var,
Aglayan yüreklerle baban öldü diyorlar,
Herkes bir gün gidecek takma kafana hoca.
 
Sevdin evlendin yas çok geçmeden,
Sev herkesi iyi,kötü,çirkin seçmeden,
Mazideki acilari kökten biçmeden,
Mutluluga köprü kurulmaz hoca.
 
Aile baska bir sey hoca kiymetini bil,
Rastlamasin anne gibisine dolassan il il,
Hayat böyle hoca yasamak kolay degil,
Kizma bana yaziyorum diye be hoca.
 
Bakma hoca ben yazarim böyle bilirsin,
Sözlerim kalbini sakin ha incitmesin,
Umudumuz sende hoca tutda sakin gitmesin,
Oda giderse baska umut dogmaz be hoca.
 
Ben edebiyati pek bilmem, anlamam ama,
Yazarim böyle kalem topal, kagit âmâ,
Sen bilirsin hoca yalnizlik tutmaz yama,
Yalniz kalinca bir gün anlarsin beni hoca.
 
Simdi bir yuvan oldu,yolda çocuk var,
Babasizlik yürekte çözülmez bir kar,
Anadan olurmus insana en nazli yar,
Beni de biraz olsun dinle be hoca.
 
Yegeninden bu kadar yeter be hoca,
Ömürde her sey bir gün biter be hoca,
Yalnizlik her dertten beter be hoca,
Bu siirimi sakla kaybetme sakin hoca…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here