Hücreler Insaa Ettim Kendime

6
243

Hücreler insa ettim kendi elimle kendime. Sadece kendime. O kadar çok yasam kuralini ihlal ediyorum ki, bunu kendimle bile paylasamiyorum su an… Utaniyorum kendime yaptiklarimdan… Geleneksel hayat ilkelerine de alternatif bir yapim var… Hücrelerde yasamak!!!

Çirilçiplak bir ruh olmaliyim! Özgür, sadece yaralarini kapatmak için birkaç incir yapragi tasiyan yaninda. O kadar… Bir hikaye yok bu gün cebimde. Ben varim sadece… Kendime kayirdim bu günü, kendime yonttum. Egdim, büktüm, evirdim, çevirdim… Hayatin tadilmamis güzelliklerine gereksiz direncimin, geçmisten miras anlamsiz tepkilerimin, cahil cühela yalnizligiyla bulandim durdum. Kendim, kendimle, kendime sordum…

Durdum!!!

Meger bir çok seyi bilip, yasadigimi sanan ben nede “bir sey” bilmiyor musum!!! Acidan donup kaldigimi sandigim zamanlar var ya iste onlar aci degilmis. Baska bir seymis. Ben hani sürekli konusup, ona buna çemkiren ben var ya ben, ben konusamiyorum artik biliyor musunuz? Bir sey gelip tikaniyor bogazima tek bir “gik” çikartamiyorum agzimdan.
“Bu kadin kimdir, nedir, ne yapmak ister, neden her olani biteni her insan gibi kaldiramaz, sebepsiz midir garip davranislari, kirilganliginin altinda neler yatar uyur uyanmaz, düsünerek hayata geçirmesi gerekeni neden duygusal cevaplandirir” diye beylik sorular soramiyorum kendime bir süredir…

Ya gidecegim, her seyi ama her seyi ardimda birakip bakmadan ardima yeniye, bilinmeyene açik ufuklarda rüzgarla vals edip savrulacagim. Canimi yakan bu aciyla dost olup ona güvenecegim. Ya kalacagim ayni hikayenin birkaç okuyani kalan unutulmaya yüz tutan kelimelerinde… Ariyorum tüm yazilarda, ansiklopedik bilgilere de bulastiriyorum bilmek istedigimi. Var mi daha önce benim gibi, ne gelmis baslarina, ne yapmislar, nasil davranmislar! Kimmisler, ne olmuslar! Ama bu benim hikayem degil mi? Ben yazmaliyim, ben bildirmeliyim haddini cümlelerime…

Iki göz var zihnimde gözbebekleri bana benzeyen, benim gibi deli bakan, benim gibi gelecekten bi haber, benim gibi kaygili yesili de var içinde, elaya çalan korkulari da, benim gibi siginacak bir oyuk arayan iki damla akamayan göz yasi da var… Benim gibi… Tipki benim gibi…

Ayse’den,

6 YORUMLAR

  1. the moody blues… nights in white satin

    ben d ebu sarkidan hiç bikmayacagim galiba ömrüm boyunca, 60 larin sarkisidir ama… dinlemediysen muhakkak dinlemelisin deliseyim begenecegine eminim,,,,

    yaziya gelirsek te anki ruh hallerime neden bu kadar desifrecisin yazilarinla…..hangi ruh haline bürünsem o ruh haline bir yazi geliyor deliseyden =) çok güzel olmuss… sen yaz ben sikilmadan okuayim hep….the moody blues esliginde =)

  2. :)) yoksa senin de mi göz bebeklerinde elaya çalan korkularin var?

    dinlerim evet severimde "the moody blues"… yazilarimi yazarken de okurken de bu tip parçalar vardir hep kulagimin bir kiyisinda, lakin "R.E.M Losing My Religion " çokkk baska…

  3. gitmek kolay görünür hep bazen gittigimden bilirim kendini birakamiyorsan geride gitmek çözüm degil bunu bil. kalmak gerekiyor aynada kendine daha tutarli bakabilmek için kalmak ve kendini anlamak çözmek.

  4. lyram, bu gitme hissi bana eskiden beri musallattir… hiç bir yere, hiç kimseye, hiç bir olguya ait olamamaktan belkide:) öyle iste…

    mizaçç mizaçç:)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here