Ilk Olmak…

8
498
Bugün sabahin kör bir vaktinde kalktim yine,
Yine ayni kizginlik, ayni hazirlik, ayni terane.
 
Daha afyonum patlamamis, yolda yürüyorum,
Kahvalti sofrasindaki kargalara selam veriyorum.
 
Hayalinle dolu sokakta meçhule giden bir kus gibi,
Kulagimda gece fisildadigin sarkiyla sana geliyorum.
 
Düsünüyorum seni, beni, onu, sunu, bunu…
Zamirleri, bildigim bütün eklerle oynastiriyorum,
Çogaliyorlar gözümde, dilimle yalinlastiriyorum.
 
Bir yasanmislik var, geçmise sahibiz,
Evet, maalesef  biliyorum,
Geçmise bakip, gelecekten korkmuyorum,
Bugünü sen gelirsin diye yasiyorum.
 
Ey sevgilim, bilirdim bir gün bana gelecegini,
Ama bilmezdim yanimda olup da gecikecegini…
 
Geçmisi kara kaleminle karalayip süsleme,
Kalin süngerlerle üstünü kapatip besleme,
Yaradanin bize bahsettigi unutma gücünü kullan biraz,
Savasamiyorum artik deyip, asla pes deme.
 
Sana geldigim gün sevdigim,
Varsin, hayat tekrar baslasin.
Yeniden dogup, büyümeyi,
Tekrar emekleyip, yürümeyi,
Sen hep yanimda ol, ögret bana
Seninle olan dünyanin güzelligini…
 
Ben bunca sene denizin kokusu nedir hiç bilmedim,
Baliklari besledim, denizin üstünde taslar sektirdim.
Ama o gün yanimdaydin,
Ve ben seninle ilkimi bulup, kendimi sereflendirdim.
 
Okyanus gibisin sevdigim, her yudumunda ayri bir mükemmellik var.
Içimde yasayacagim her günün tadinla berraklasmasinin heyecani var.
 
Geçmisin gelmisini geçmisi,
Gelecegin gelecegiyle yok ediyorum.
 
Üzülme bu satirlari okurken sevdicegim
Ben her sabah senin için dogup,
Her aksam sana yeniden dogmak için batiyorum…

8 YORUMLAR

  1. Günes ve Nefes

    bildigim bir hikayeyi paylasmak istiyorum

    hikayemizin karakterleri basliktanda anlasilacagi gibi

    günes ve nefes 🙂

    günesle nefes tanismadan önce,ikiside rutin bir hayat sürerlerdi…

    biri dogup batar,digeri O2 girip CO2 çikardi:)

    birsekilde yollari kesisti,tanistilar.sabah aksam selamlastilar…

    yogunlasti bazi seyler,günes en tepedeyken kostu nefes yanina,yana yana….

    yaklastikca artti sicaklik…. farkedemedi o an yanacagini yakacagini…

    yapmasi gerekenleri birakti ikiside birbirlerine kostular,

    sanki hiç ulasamiyacaklarmis gibi.

    bu korku kapladi onlari… iklimler degisti,nefes almak zorlasti….

    sonra bir ses duydular.. "napiyorsunuz siz?!"

    sesin sahibi toprak anaydi… "niçin zorlastiriyorsunuz?" dedi.

    "önce yapmaniz gerekeni en iyi sekilde yapin bakalim"

    "sanki hiç ulasamayacakmis gibi hareket ederek biryere varilamayacagini gördünüz sanirim"

    "beni düsündünüzmü hiç? suyla ulasamadigimiz zamanlari mesela.uzunca zaman ulasamadigimiz olur,

    ama bir damlasi bile ulastiginda bana…."

    toprak ana görevini yapti ve suyu beklmeye basladi.günes ve nefeste farketti birseyleri.

    zorda olsa görevlerine geri döndüler.nefes biliyordu günesin artik onun için dogdugunu..

    güneste biliyordu nefesini… ama gel görki sik görüsememekten sikildilar,

    basladilar birbirleri hakkinda düsünmeye,alaksiz gereksiz seyleri düsünüp durdular.

    bir sonu olmadigi halde ikiside devam etti buna.geçmise,yasanmisliklara kadar gittiler.

    bu kismi canlarini yakti..:( unutmak geldi günesin aklina.. unutmaya çalismak…

    nefes olmaz dedi.ya olmadik bir zamanda yüzümüze bir tokat gibi çarparsa? ozaman napariz…

    biz en iyisi rafa kaldiralim bunlari dedi.zamani gelince uzuuun uzun konusur,çözüm bulmaya çalisiriz.

    pes etmeden savasiriz…

    ask olsun dedi günes.çooktan olmustu zaten:P resmini çizdigimiz güler yüzlü günes belirdi birden:)

    herzaman günesmiydi düsünen? degil tabiki.nefes aksam günes batiyor diye aglardi.. ama sabahin köründe

    günesini beklemekten hiç sikayetci olmadi,olmayacakta.

    Nefertari, ramsesin çok sansli bu arada söylemeden geçemiycem:)

  2. günaydinnn…

    anlattiginiz güzel masal için tesekkür ederim sevgili Tebessüm :))

    adiniz gibi bana da bir tebessüm biraktiginiz için ayrica tesekkür ederim…

    kimlerin hikayesi – ya da söyle demeliyim, ortada ask var, kimin hikayesi demek daha dogru, ask varsa zamirler ortadan kalkar- bilmiyorum, ama mutluluga ulasmak için büyük çaba verildigi kesin…

    eger her ask kolay olsaydi, onun adi ask olmazdi…

    sabretmek büyük bir erdemdir, herkes sahip olamaz…

    nefes için günes her sabah dogup, her aksam batmaya söz verdiyse,

    nefes de bekleyecek elbet…

    mutluluk; dikenli, çakilli, çamurlu bir patika yolunda çiplak ayakla yürümeye benzer,

    patikanin sonundaki mucizeye ulasmak için pes etmeden, sabirla yürümek lazim…

    asiklar asla kolay kazanilan zaferlere tamah etmezler…

    onlar ki, ne büyük bir amaç için mücadele ederler, birakmazlar ve sabrederler…

    günesin dogusuyla bir nefeslik ömrü, asli bitmeyecek bir ömre çevirmek için…

    Ramsesimi buldugum için asil ben sansliyim :))

    Bir Nefeslik ömrü, Günesin dogusuyla Sonsuza dönüstürmek dilegiyle…

  3. tünaydinnn…

    yagmurlu bir sabah halinden, günesli bir öglene geçebildim sükür :))

    mesaj yerine ulastiysa, ne mutlu bizlere…

    ne mutlu Ramsesini bulan Nefertariye :))

  4. yine ben :))

    bu siirin yanina bir bardak sicak çay, biraz gözyasi, eee biraz da rahmetli Kazim abimizin sesinden bir sarki süper gider…

    her ne kadar özel yasantisini begenmesem de, birazdan izleyeceginiz – ki biliyorum, izleyeceksiniz 🙂 – dizideki rolünün hakkini veren ve bana birisini hatirlatan Nejat Islerinin sözleri bu yazinin anlamina anlam katiyor sanirim…

    iyi seyirler…

    http://www.metacafe.com/watch/1845154/kaz_m_koyuncu_denizde_karart_var_g_lbeyaz/

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here