Istiyorum..!

0
58

Sadece konusmak istiyorum su an. Sana anlatmak. Sadece beni anlamani istiyorum. Kendimin bile anlayamadigi beni. Bir anahtar ol, ben anlatmadan anla istiyorum.

Anlatmaktan korkuyorum. Istemekten ve senin istediklerini vermekten korkuyorum. Ben, seni istemekten bile korkuyorum. Sadece sev istiyorum. O kadar. Deger ver umursa istiyorum. Fazlasinda gözüm yok hani. Oysa herkesin “özgüven abidesi” olarak tanidigi ben, karsinda kelimelerimi kullanmaktan bile korkuyorum.
Her firsatta yerle bir ettigin heveslerim olsa gerek, sadece okuyamayacagin yerlere yaziyorum. Senin yanindan geçmeyecegin kuyulara anlatiyorum derdimi. Senin dönüp bakmayacagin kuslara, kediler, köpeklere fisildiyorum ki duyma. Görme zayifligimi, hissetme umutsuzlugumu. Günes yanigina sürülen yogurt gibi kalbimi serinletecek birseyler ariyorum ama nafile.

 

Kelimelerle kirletiyorum sanki sayfalari. Seninle kirletiyorum. Irin kaplamis bir yaranin tüm iltihabimi söküp atmaya çalisir gibi… Umursamamak istiyorum. Ilgilenmemek. Sadece biraz daha sevilmek istiyorum belkide. Bunca kelimenin tek sebebi bu yani. Hep farkli seylerle baslayip hep seninle bitirmekten usaniyorum ama nasil baslarsa baslasin hep senin adinla bitiyor iste. Kalemden çikan son isimle bitiyor yazilar. 

Hep sen diyor, hep Sen.

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here