Iyi Ki Dogmusum…

2
22
Merhaba;
 
Benim adim Emine. 1995 yilinda 17 Eylülde sabahin kör vaktinde dogmusum. Annemler anlatir dogdugum gün hastahanede benden baska bebek yokmus; çok fazla aglamisim -herhalde büyüdügümde her dogum günümü yalniz geçirecegimi hissetmisim- beni susturmak için çok ugrasmislar, eh sonunda basarili da olmuslar. Zaten o günden sonra da pek fazla aglamamisim hep gülermisim -küçükken çok fazla mutlu olmusum galiba büyüdügümde yasayacak mutluluk kalmamis-. Herkeste çok severmis beni. Sonra büyüdüm koskoca -annemin deyimiyle essek kadar- kiz oldum, tam 5 yasina girdim. O günü hatirliyorum -nasil hatirliyorsun diyeceksiniz belki ama hatirliyorum iste- kimse dogum günümü hatirlamadi, babam pasta bile almadi pastayi birak küçük kizini öpmedi bile. Parasi yok onun için almamistir -babam çalismiyordu o zaman- dedim. Öpücüge gelince dudaklari yara herhalde dedim kendi kendime -çocuk akli iste-. Yillar birbirini kovaladi, her yil böyle geçti ve ben her dogum günümde yeni bahaneler buldum yalnizligima -unutulmusluguma-. Kollari çok agriyor ondan sarilamiyor babam, doktor öpme hasta olursun demistir onun için öpmüyor, öpmek ugursuzluk getiriyordur, yaslaniyorum ya ondan kutlamiyordur, belki küçük kizinin büyüdügünü kabul etmek istemiyordur… Böyle koca bir bahane listem var benim.

Yillar geçti ve ben büyüdüm artik -tam 20 yasima geldim-. Soracak olursaniz hala dogum günlerimi yalniz kutluyorum, biraz agliyor biraz gülüyorum. Sonra gidip pasta alip mumlari yalniz basima üflüyorum. Hep ayni dilegi diledim Lütfen Allahim hatirlasinlar artik . Ne mi oldu ? Kimse hatirlamadi. Ögrendim artik mumlari üfleyince dileklerin gerçeklesmedigini, öpülünce yaralarin iyilesmedigini. Ama olsun iyi ki dogmusum ben nice mutlu ve yalniz yaslara … 

2 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here