Iyi ki Varsin…

0
55

“Bitti” dedi sevdigi, delikanlinin içini o an yakti geçti sanki o kelime “bitti” Bir gün bitecek biliyordu, hep kendini hazir tutmaya çalisiyor, kendi kendine “ kaptirma” diyordu ama kalp söz dinlemiyor… Sevmisti, hayatindan hiç kimseyi sevmedigi kadar çok sevmisti ama sevmek bazen yetmiyordu.
Böyle zamanlarda hava sicak olsa da, içi üsümeye baslardi, ertesi gün mutlaka nezle, burun akintisi… Psikolojik olarak yikilmisti, biliyordu fiziksel olarak da çökecekti. Her zaman yaptigini yapmaya çalisti “her bitis bir baslangiçtir” dedi kendi kendine.. Aslinda hepte öyle olmustu her bitis bir baslangiç olmus aci çeken karanliklardaki kalbi hep aydinlanmanin yolunu bulmustu. Hayati bu zamana kadar kisir bir döngü içinde geçmisti, baslangiç ve bitis arasinda… Delikanli sadece baslangiç istiyordu, bitis degil; sevmek, deli gibi sevmek… Bu sefer çok farkliydi her sey “onu” hiç kimseyi sevmedigi kadar çok sevmisti…“Acaba” diyordu bu kisir döngüden kurtuluyor muyum artik” 
Hep derler ya “gerçek ask hayatta bir defa yasanir” delikanli gerçek aski bulmustu ama… Bu son hiçbir sona benzemiyordu, umudu tükenmisti, biliyordu bu kadar artik kimseyi sevemeyecekti. “Bundan sonra” dedi” hiçbir kiza yaklasmayacagim bile” Hiç olmadigi kadar güçlü hissetti kendini, kararliydi artik hayatina hiç kimseyi sokmayacakti. Telefonuna bilmem kaçinci kez bakti, sevdigi ne mesaj çekmis ne aramisti. Sanki sevdigi duyuyormus gibi “senden baskasini sokmayacagim kalbime seninle ölecek bu kalp” Birden aklina son kavgalari geldi kavga etmisler ayrilmaya karar vermislerdi veda konusmalari, veda mesajlari… O gecenin sabahi delikanli büyük bir aciyla uyanmis hemen sevdigini arayarak “bu kadar ayrilik yeter mi?” diye sormus sevdigi tüm tatliligiyla “yeter” demisti. 
Delikanli adam gibi adamdi ayri olsalar da sevdigi hakkinda ne kötü konusur, ne de konustururdu. “Artik eskisinden de fazla arkasinda olmaliyim” dedi “ona kimsenin zarar vermesine izin veremem.” Sevdigi onun hep zor zamanlarinda yaninda olmustu, sevgilisinin yaptigi fedakarliklar yaninda onun yaptigi, yapacagi seyler hep küçük kalacakti biliyordu… Birden kalbine bir aci doldu delikanlinin aci öyle büyüktü ki dayanamiyordu, kalbi sikisiyor nefes alamiyordu… 
Birden kan, ter içinde uyandi delikanli. Ilk defa rüyasinda aglamisti o kadar gerçekti ki her sey uzun süre gördügü rüyanin etkisinden kurtulamadi… Kendine geldiginde saat besti bir anda mutluluk sardi her yanini “rüyaymis” dedi. Telefonunu eline aldi sevdiginin sesini duymak istedi ama saat çok erkendi kiyamadi bebisine aramadi, ama içindekileri birkaç kelimeye sigdirdi sabah sevdiginin çektigi mesaji okuyarak güne baslamasini istiyordu… “Seni çok seviyorum bebisim, iyi ki varsin…”

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here