Kal Demeni Bekledim

4
105

Rüzgar esti bu gece üstüme. Inandigum ne varsa aldi götürdü üstümden. Yetisemedim arkasindan umutlarimi biraksaydin bari diye bagiramadim bile. Birden bire kalabaligin arasinda çirilçiplak gibi hissettim o an kendimi. Etrafimda o kadar insan bana bakiyormus gibi utandim. Halbuki beni görenler bana bakmiyorlardiki bile. Biraz zaman geçti sonra dizlerimin üstüne çömeldim. Istemem gereken her seyi istemem gereken yerden istedim bir kere daha. Ya unuttur Ya kavustur dedim.

Çaresizlikle oturdum pencerimin kenarina. Sigarami yaktim. Tam karsiya dogru baktim. Sokak lambasina ilisti gözüm. Sigramin söndügünü çok sonra farkettim. Halbuki daha yarisina bile gelmemistim. Nasil islanipta sönmüstü elimdeki sigara diye anlamsiz anlamsiz bakarken sonradan farkettigim atesin düstügü yeri yaktigi gibi, yasta atesi söndürüyormus demek ki. 

Bir sandala bindirilip denizin ortasinda öyle kalakalmis gibi hissettim sonra kendimi. Kurtulmak için yollar düsündüm, düsünürken bile bosa kürek çektim. Bu da olmadi. Sonra yüzerek kiyiya çikmayi düsündüm ama bogulmaktan korktum bu seferde. Baska bir yol dedim baska bir yol olmali olmali muhakkak olmali.

Gitmek düstü yine aklima. Sokaklarinda tanidik bir ayak izinin olmadigi bir sehire gitmek. Hiçbir yerinde yüzündeki her izi bildigin bir yüzle karsilasma ihtimalinin olmadigi bir sehre gitmek. Yanima sadece kalbim, alarak gitmek..

Ama ben gidersem yatagimi özleyecektim. Penceremi özleyecektim. Odamin kapisini, duvarlarini özleyecektim. Gönüllü bir ayrilik olmayacakti ki tüm özlemlere dayanmak için. Ama gitmek gerekiyordu artik baska bir sehire. Hem yeni bir hayat kurmak hemde devam eden bir hayata daha fazla engel olmamak için gitmek gerekiyordu.

Tüm sokaklari, esyalari, evleri, arabalari, binalari kalanlara emanet edip gitmek gerekiyordu. Ve belkide asil çaresizlik gitmekle basliyordu…

4 YORUMLAR

  1. Gitmek düstü yine aklima. Sokaklarinda tanidik bir ayak izinin olmadigi bir sehire gitmek. Hiçbir yerinde yüzündeki her izi bildigin bir yüzle karsilasma ihtimalinin olmadigi bir sehre gitmek. Yanima sadece kalbim, alarak gitmek..

    ben de gitmek istiyorum oraya:( ama kalbimi de geride birakarak.. onu da geride kalan her sey gibi emanet ederek gitmek..

    kisa sürede en begendigim kalemlerden biri oldun.yazilarin çok güzel gerçekten.gerçekten de çok hos geldin yani:)

  2. unutmak için gitmek isteseydim ben her seyi yanima alip bir tek kalbimi birakip gitmek isterdim, bu gitmek yani böyle gitmeyi istemek kimine göre acinin hafifletilmesi için kimine göre kaçmak için.. ama nasil oldugunun bir önemi yok iste sonuç olarak gitmek istersin bazen ve bazenler çogalir bazen ..

    tesekkür ederim bende senin yazilarini çok begeniyorum ama isin asli keske ben bunlari kaleme dökecek seyler yasamamis olsaydim da sende begenmeseydin 🙂

  3. o açidan bakinca evet.. üzücü:( ama bir de söyle bak, acilarin bile insana kattiklari vardir bence. sana da biseyler katiyor muhakkak. bak ve gör.. bardagin dolu tarafini görmek mi derler neyse iste:)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here