Kalemim Kagitlarimin Celladi

2
112

Yine yaziyorum kalemim elimde kanimi akita akita yaziyorum… Hiç vazgeçmeyecegim akitmaktan kanlarimi, kirletmekten kâgitlari, hep yazacagim sanirim kurtulamayacagim bu hastaligimdan, tiryakiligimden…  Kalemim kanimla beslendikçe kusacak beynimdekileri durmayacak hiç bir zaman, düsüncelerim evirip çevirip yine kalemime hükmedecek…  Ve kalemim yine infaz edecek temiz beyaz kâgitlarimi…  Beynim kalemimi bitirirken kalemim bitirecek hayat sayfalarimi asla durmayacak…

Artik kalemimi beynimin yönettigine inanmiyorum; aksine kalemim beynimi yönetiyor çünkü yazilarimi karanlik bir odada ve bir kösede yaziyorum. Ne yazdigimi görmüyorum, sadece yaziyorum sonra da o kâgidi bir uçak yapip günde sadece 1 dakikaligina açtigim penceremden atiyorum…  O uçup uçup gidip birisinin üzerine konuyor sonra kâgit eriyip sözlerim o kisinin içine islemeye basliyor. Kimileri kanimdan güç aliyor… Kimileri kanimdan zehirlenip yaralaniyor… Simdiye kadar yazilarimin birisini öldürdügünü göremedim… Sanirim gitgide beynimi yiyorlar galiba ilk ölen ben olacagim yazilarimdan…

Sapliyorum kalemimi damarima sonuna kadar çekmesine beslenmesine izin veriyorum…  Sanki eroin çekmisim gibi gözlerim kayiyor…  Evet, yine derin bir uyku bastirmadi! Yine bedenim yenik düsmedi! Sanirim hala ölmedim…

2 YORUMLAR

  1. merhaba

    yazmakmi bu kadar zor yoksa yazdiklarinmi …

    izole olmus insan modundan çikip dönüp bak dünyaya yazmak için karanlik köselerden daha güzel yerler yalnizligin getirdigi bunalimdan daha güzel konular var

    sevgiyle kal…

  2. verdigin öneri için tesekkür ederim tugçe… ben iyimser cümleler kuramayan birisiyim… ne zaman günes dolu günle baslasam yazilarima kesinlikle karanlik bir gecede yalnizligimla bulusuyorum… birgün firsat olursa kalemi kagidi karsindayken elime alip denemesini yapabiliriz… çünkü ben benligimi önüme koydum ve bunu denedim ne olursa olsun o aydinlik günde kalamiyorum her gün gibi geceye ulasiyorum

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here