Kalin Kapakli Bir Hikaye Konusu Daha: Insanlik !

5
18

Nereye gittigi mechul bir kavramlardan bir tanesi daha iste… Insanlik. Bir tarafta zenginlik içinde bogulan ama amaçsizliktan kendini kaybetmis bi topluluk. Diger taraftaysa kemikleri açliktan birbirine yapismis hayallerini yillar degil günler, belkide saatler süsleyen bir baska topluluk. Aradaysa koca bir uçurum. Dipsiz mi dipsiz koyu mu koyu bir uçurum. Sonu gözükmeyen.. Çevresi bu uçurumu görmezden gelen insanlarla dolu. En azindan görmezden gelmeye çalisan insanlar.

 Isin ilginciyse iki tarafinda birbirine inanamiyor olmasi belkide. Bazilari insanlarin açliktan ölecegine inanamazken bazilari da insanlarin gece karni tok uyuduguna inanamiyor. Ee peki nerede bu insanlik? Hani su övüne övüne bitiremedigimiz insaligimiz nerede? Bunca insanin aç kalmasi bir tarafa bunca insanin açliktan ölmesine nasil göz yumabiliyoruz? Anlasilan insanligimiz ve vicdanimiz bavulunu topluyip gitmis kalbimizden. Bir hayli uzaklasmislar sanirim ki bu derece vurdum duymuz bu derece umursamaz davraniyoruz açliklara, ölümlere..

 Bir avuç insanimiz kalmis vicdaninin sesini duyabilen. Su MaviMarmara ile Libya’ya gitmeyi amaçlayan bir avuç insan gibi. Onlari da sagir etmek için araliksiz çalisan koskoca bir toplum var karsilarinda. Bir savas bölgesine çakisiz gitmeyi göze alabilecek kadar cesur insanlara karsi içinde silahin S’si bulunmayan bir gemiye saldiracak kadar kendinden geçmis bir topluluk.

Evet konumuz neydi? Insanlik öyle degil mi? Insanlik! Bu hizla giderse anca masallarda okuyucagimiz bir kavram daha iste. Hem sömürülüp hem açliktan kirilma noktasina gelmis bir ülke ve insanlara yardim etmek için yanina çaki dahi almamis insalarla dolu bir gemiye yapilan çikartma (Ya da belki buna süikast demek daha dogru olur. Insanlarin kalan vicdanina yapilmis bir saldiri, süikast). Elimizde en bariz iki örnekle biz hala insanliktan bahsediyoruz. Insaniktan umudumuzu kesmek için belki henüz erken fakat önlem almak için geç kalmadan önce bir seyler yapmali..

Bariz sona tek adim kalmis gibi görünüyor. Son adimi ne zaman atarlar, insanlik duygusunu (diger bir çok duygu gibi) ne zaman söküp çikarirlar insanlarin içinden ve ne zaman hapsederler kalin kapakli bir hikaye kitabina bilinmez fakat çok uzun sürmeyecek gibi.

5 YORUMLAR

  1. insanligin gerçek sorunu zengin fakir oluslari degil biri zengi olacak oda bir fakire sadaka veripte sevaba girecek meseleside degildir.

    esas mesele bu zihniyeti bu düsünceleri bile dünyadan yok etmek olmalidir

    yani ne zengi nede fakir olmamalidir bu dünyada hedef ve iman budur çünkü yaratan insanliktan bunu böyle olmasini istiyor.

    zaten onun için insanligi kendine halife seçmistir

    halife dilenmez, halife hirsiz olmaz, halife yalan konusmaz, ve hilede hiç yapmaz, halife irzina namusuna toz bile kondurmaz.

    halife esitliktir paylasimciliktir buda insan gibi insanlar olmaktir.

    iste bu esitligi bozmak için kimler çalisiyorlarsa iste onlar Allaha savas açmis insanlardir ki onlarada insan denilemez diyor zaten yüce yaratanda ve ona göre bir dünya kurmaliyiz ki gerçek insanlar olabilelim.

    çünkü bu kabiliyet ve yetki insanlara verilmistir bakara 286, kapasiteniz buna elverislidir diyor yüce yaratan tabiki insan gibi insanlar olmak istersek bunuda basaririz derim. r.ç.

  2. sadece bi kaç kisinin istemesiyle olmuyor ne yazikki bu tarz seyler. Çaba istiyor, emek istiyor. Oysa günümüzde çogu kisi bunlarin bilincinde bile degil. amacimiz biraz olsun insaniigi hatirlatabilmek kendimizce. Yorumlar için tesekkürler 🙂

  3. benim ele aldigim bu mesle bir kaç kisi isi degildir bu ezelinden beri vardir ve bu konu yaratilis kanunudur bunu kimler anlar ve onaylar ve buna uyarlar ve buna göre bir dünya kurarlar seklide ayri meseledir.

    bunun yapilmamasi için bu önceden önlemek için birileri zengin olabilmek için zengin fakir siniflari ayirimi yaparak bu sekilde insanlik haklarini çiyneyerek bir tür senaryo oyunudur bunlar ezende olacak ezilende olacak politikalaridir.
    eger bu böyleyse hiç kimse halinden sikayet etmesin çünkü ezenler yaratilis itibariyle kendi varliklarini korumak için ezicilerden olmak zorundadirlar.

    çünkü onlarin kendi kanunlari böyledir diyorsak bunuda kabul ediyorsak o zaman halimizden sikayet etmek acinacak hallere düstük demek bosunadir çünkü içinde yasanilan dünya düzeni böyledir.

    çünkü gerçekler ortadadir ama onu dinleyen kim Allah vermis ama onu dinleyen kim bu durumda Allah ne yapsin demekten baska bir sey denemez o zaman çeksin herkes çilesini doya doya oh olsun demek gerekiyor bir sadaka vereni bekleyp dursunlar derim ve aglamak neye yarar ki vermis ama mabut yiyemiyor onu bu mahluk derim r.ç.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here