Kapilar

0
90

Hayat; bir kapiyi açmak için bir öncekini kapatmak ya da bir öncekini kapatirken mutlaka öbür kapinin açilacagina inanmakla baslar… Inanmaktir hayat…

Çok farkli cümleler kurmayacagim yine… Yasini basini almis her insanin söyledigi gibi “Devir degisti artik.” Diyecegim…
Dümenini kirdi devir… Yelkenleri fora edip götürdü kendini götürebildigi yere kadar…

Aslinda fazla söze ne hacet? Devir de biziz, dümenini kiran da… Yelkenleri fora eden de, denizin ortasinda kasirgaya tutulup yolunu kaybeden de…

Kürek mahkumlarindan da farkimiz kalmadi bir yerde. Beceremedik bir seyi cezasini yine biz, kendimiz çekiyoruz…

Eksik bir yanimiz var sanki kendimizi rahatsiz eden…
Merakimiz vardi bunun nedenine fakat irdeledikçe kötü olacagimizi bildigimiz
için biraktik. Ve böylelikle siradanlasmaya basladi bize karsi hayatin olumsuz yönleri… Olabilecek seylerdi artik cinayetler… Hirsizliklar… Kiskançliklar… Bir de sanki elimizden hiçbir sey gelmezmis gibi zaman degisti zaten diyip bir tarafa koymalar… Biz olan biteni masalmis gibi kabul edip bir tarafa koydukça o tarafin zaman gelip üzerimize çig gibi yagacagini tahmin edemedik… Tahmin etmeyi geçtim, düsünmeye tenezzül bile etmedik…
Hangi gün vardik ki aksam olmadik dedik, sustuk… Ama olmadi iste dedigimiz gibi…
Ne biz eksikligimizi fark edebildik ne de korkumuzdan hesap sorabildik kendimize…

Zarar görmekten korktuk bir nevi… Ya da kusursuz oldugumuza o kadar kaptirmisiz ki kendimizi her yönümüzü balçikla sivamaya basladik. Umut diye bir sey, bir duygu kalmadi sanki yasamimizda. Hayal kurmayi da bos verdik simdi…
Hayiflanarak çogalttik siradanligi…
Animsamiyorduk zaten umutlari…
Uzaklara… Çok uzaklara göçmüstü artik kiymeti bilinmeyen hayaller…
Umutlar küsmüs gibi görünüyordu bu saatten sonra…
Bir karabasandan farksiz üstümüze çökerken iste bu siradanliklar; elimizi uzatabilecegimiz bir tek gökyüzü kalmisti etrafimizda…
Meger ne kadar mecburmusuz avuçlarimizi açip Asumana yalvarmaya…

Kabullenelim… Degistik… Ya da degistirdiler bizi… Koy verdik kendimizi denizin dalgalarina… Yol kenarinda gördügümüz çiçekleri koparamaz olduk simdi… Güvenle elini sikacagimiz kimse, hem de hiç kimse kalmadi etrafimizda…

“Fazla mal göz çikarmaz” dedik. “Her seyin fazlasi zarar”in maglubu olduk…
Istedik… Sürekli istedik… Dogum yapacak bir annenin onu bunu istemesinden de öte… Markete giren bir bebeginin her seye sahip olabilme duygusundan da beter…
Ve kazandik… Yine kazandik… Bu gidisle de hep kazanacagiz, bir yanimizi farkinda olmadan kaybederken…
Dengede tutamiyorduk hiçbir seyi… Saskinligimiz; ya birden kör olmamizdan ya da körken görebilmemizdendir…

Üçe böldük zamani… Dün, bugün, yarin diye… Dün geçti artik dedik… Yarin düsünmeliyim bugünden baslayarak… Dünü unuttuk… Yarina karsi telasliydik ve bugünü yok saydik…
Dün bugündü oysa… Yarin da bugün olacak… Lakin böyle devam ederse bugün diye bir sey kalmayacak…
Körü körüne sevip saymaya ne kadar da hasret kalmisiz…

Geçer dedik bunlarin hepsi… Bekledik. Hep bekledik… Sanki gelecekten randevu almisçasina bekledik… Bekledigimiz gibi olmadi ama… hayalini kurdugumuz yarinlar dünlerle bir oldu. Hep ayni masali dinledik birbirimizden, defalarca sonunu getiremedik çünkü…

Bas basayiz iste… Bunca zamandir deyimlerden, atasözlerinden aldik nasibimizi… Kalan umut kirintilarini süpürdük amansizca… Yalniziz iste… Önceden göklerden inerdi bedenimizi besleyen gök yaslari.
Yarinlar dünlerle birlesmis gibiydi… Ve biz yarinlar için dökecegimiz gözyaslarini hep dünler ardina biraktik…
Ne kadar muhtaçmisiz Gök kubbe’ye siginip aglamaya…

Inandik evet… Ama hep yanlis seylere inandik… Devirin degistigine mesela… Onun bir daha düzelemeyecegine inandik… Çaresiz gördük kendimizi… Dünün arkamizda kaybolduguna, yarinin basimiza bela olacagina inandik… Hem de öyle bir inandik ki zehir zemberek etti hep içimizi… Irdelememeye karar verdik…

Meger ne kadar mecburmusuz avuçlarimizi açip Asumana yalvarmaya…
Ne kadar muhtaçmisiz Gök kubbe’ye siginip aglamaya…
Körü körüne sevip saymaya ne kadar da hasret kalmisiz…

Ve bizim için yeni bir kapi olmadi ki eskisini kapatalim !

B.Ç.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here