Kararsizim

0
172

 

Artik esen karmasanin rüzgârlari derin çizgiler birakiyor alnima içimde çirpinan karanlik vehmin kanatlarina takiliyor. Gezip dolastigim sokaklar seyrettigim filmler, fikir ayriliklarinin da buruklugunu yasayan yüregim beni de sokaklar ve filmlerdeki hayat tarzlari gibi maceraya yöneltiyor. Hep kasirgalar, firtinalar zaten hayatimin bir seffafligini koymadi… 
Boguluyorum… Dünya iyice küçülüyor gözümde. Çeliskileri buhranlari; hatta cinnetleri yasayan bir dünya var önümde! 
Belki vurmak, kirmak, kurallara aykiri yasamak rahatlatabilir beni. Kafam çok karisik… Kendimi sorgulama firsati bile bulamayisim aslinda ürpertilerimin belirtisi. Artik sitemle dolu efkâr kokan cümlelerim… 
Günes batiyor… Doyumsuzluk tablosu yine gözlerimde tamamlandi. Kizil alevlerin etrafinda ates dansi yapan pariltilar söndü gözlerimdeki isik gibi… 
Içimdeki ses karamsarliklarini sil ve bekle diyor. Ama benim için siyah zifir karanliklarin hicran iniltili bayatlamis yalnizliklardan bezmis bir aksam daha basliyorken karamsarliklarimi nasil silebilirim? 
Kalbim; kendisine yabanci ve acilarin demir kusakli çemberine sikismis gibi boguntulu… 
Aydinliklarin karanlik düsüncelerime mi vurulmak istenen kilit? Duygularimi sözcüklere hapsediyorum artik. Kelimeler iç argümanlarimin gölgelerini düsürüyor! Kurgusunu yapmaya çalistigim cümleler eski yasamima olan hasretimi ifade etmekte yetersiz! … 

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here