Kelebek…

2
452

 

Günesin bütün sicakligiyla gülümsedigi, yasama duydugu sevgiyi mert bir sekilde canlilara sundugu bir günde kozadan çikmayi bekleyen küçük bir beden varmis. Çiksa sadece bir gün yasayacagini biliyormus fakat yine de çikmak istiyormus. Anlam veremedigi seslerin nerden çiktigina bakmak, kapali olan kanatlarini açmak, üzerine düsen su taneciklerini kesfetmek istiyormus.

Bunlara doyamayacagini bile bile yasamak, uçmak, kanatlarina hizlica çarpacak rüzgâri yasamak istiyormus. Ve olmus kozaya sigamamis bu küçük bedeniyle. Önce bir kanat  pembe üzerinde sari çizgileri olan, mor halkalar ve kirmizi benekleri olan Tanrinin sundugu mükemmellige örnek, hayal gibi bir kanat daha sonra antenleri, o küçük bedeni ve diger kanadi. Kanatlari… O kadar göz alici ve büyüleyiciymis ki o karanlik ormanda bir isik demeti gibiymis. Sanki ölmeyecekmis gibi, kuslar gibi özgür, kadin gibi narin ve güzel bir edayla kanatlarini çirpmis. Geceden kalan su damlaciklarini yere düsürerek yaparaktan uçup gitmis. Kanatlarinin altina aldigi o rüzgâri kucaklamis. Her seyi tanimaya çalismis, anlam yüklemis her olaya nedenli nedensiz. 

Ve günün sonunda günesin istirahata çekildigi, tahtini aya biraktigi zaman gelmis. Bir gün daha son bulmus her sey için, herkes için, onun için de…

Artik kanatlari yorulmus, pembenin durusu bozulmus. Aniden kendini yerde bulmus. Son kez bakmis. Gökyüzünü görememis, günesin sicakligini alamamis ama son kez ayin vurdugu isikla gözlerini sonsuzluga kapamis…

 

2 YORUMLAR

  1. Evet bende duymustum onu. Ama toplumdaa 1 gün diye biliniyor. bende böyle yazdim daha dramatize oluyor 😀

    Bu arada özür dilerim geç cevap vermek zorunda kaldim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here