Kirik Kanatlar

0
15
Sabah günesi çoktan yüzünü göstermisti.Ama ben hala uyanamamistim . Belki de hayata uyanamamistim .Yasadigimi bile unutmusun bir an.Unutamadigim o kadar çok aci vardi ki küçücük yüregimde . Evet evet küçücük diyorum . Çünkü ben daha 14 yasindayim . 14 yasinda 4 kardesin yükünü kaldirmaya çalisan bir kiz çocugu… 
-En küçük kardesimin adi Sevgi idi. Sevgi daha 5 yasinda. Sarisin mavi gözlü Akilli zeki ama bir o kadar da yaramaz kiz çocugu. Ondan bir büyügü ise Emine. emine 7 yasindaydi bu sene okula baslayacakti.Okula baslamanin heyecaniyla uyur uyanirdi.Bende hep umut verici sözlerle onu okula baglardim . Ama asla okula baslayamayacakti belki de . Emineden bir büyük kardesimin adi da Ömer di . Ömer 10 yasindaydi . Sokaga ne zaman çiksa bir dert alir basina öyle gelirdi eve . Yani sürekli yaramazlik pesindeydi… Küçük kirik dökük , terk edilmis bir evde yasiyorduk.Aslinda yasamaya çalisiyorduk .Yine çöplerden karistirip buldugum ekmegi kardeslerimi bölmüs yemelerini seyrediyordum. Bi an pencereden disariya baktim. 4 tane siyah takim elbiseli adamlar ve bir kadin. Bizim kirik dökük evde ne isleri olabilirdi ki.. Kapimiz yok ki çalsinlar . Direk girdiler odaya . Çocuklar bu ev demi yasiyorsunuz dedi siyah takim elbiseli uzun boylu adam . Evet dedim bu evde yasiyoruz. Sizleri daha güzel bir eve götürmemizi ister misiniz diye ekledi arkadaki adam. Hayir bize burasi yetiyor dedim . Ama kardeslerin tirtir tiriyor dedi . Sizin zorunlu götürmemiz lazim .Hayir diyerek çiglik attim . Ve adam zorla çekistirdi bizi . Artik ayriliyorduk 4 kardesim belki de Türkiyenin dört bir yanina savrulacaktik. Ayrilacagimizi anladigim vakit . Adamlara bana bir dakika izin verin bir sey yapmam gerekiyor dedigimde kardeslerimi alip duvarin kösesine geçtim ve onlara : Ayriliyoruz kardeslerim farkli fakli insanlara gidiyoruz . Ama asla birbirimizi unutmamaliyiz bu yüzden biraz daha büyüyünce her yil 10 Ocak ta bu evde birleselim.. Sözlerini aldiktan sonra Adamlarin yanina döndük ve biz haziriz dedik . Artik ayrilik vakti gelmisti.. Birbirimizden kopuyorduk. Ama bir süreligine …… Aradan 13 yil geçti … Aylardan 9 Ocakti.. Ve o gün verdigim söz geldi aklima . Hazirlanip hemen yola koyuldum . Ben Ögretmen olmustum . Fakat kardeslerimden hiçbir haber alamamistim ama ögrenecektim herhal.. Ve kosar adimlarla umutlarimiz kirik cam parçalarina dönüstügü o eve gelmistim kimse yoktu. Büyük bir bosluga düsmüs gibi hissettim . Bir iki saat bekledimm . Gelen de gidende yoktu . UNUTMUSLARDI iste UNUTMUSLARDI .. Birden istemsizce dizlerimiz üstüne çöktüm.. Ve sonra arkamda 3 elin sicakligini hissettim . Arkama dönüp baktigimda . 3 Genç görüyordum . Evet bunlar onlardi . yüzümde ufak bir tebessüm belirmisti .. SIZ diyebildim sadece SIZ . Evet biziz dediler kardeslerin . Sevgi 17 yasinda bir genç kiz , Emine 20 yasinda bir üniversiteli , Ömer de 23 yasinda üniversiteyi yeni bitirmis bir delikanli olarak çiktilar karsima… Evet aradan 13 yil geçmesine ragmen yine bulmustuk birbirimizi yine 13 yil önce ki bu kirik dökük evi küçücük kalplerimizle isitan Çocuklar olmustuk …

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here