Kirik Sazin Yankisi

2
68


Ey bencilligin mayasiyla kabarmis nimetsiz hamur!


Menzilim sanaydi; hicretim sana.
Yazik! Tahassüsümü karaladigin vicdanina.
Çaldigin, on dokuz yasimin kirik saziydi.
Körpe baharinda biteviye solsa da.



Ey nefesiyle soluklandigim ask lekesi!


Gönlüme kepenk ettin tüm perdeleri.
Âlem-i hayale çizdim öznesi silik siirlerimi.
Pervasiz esen kisik bir ney gibi,
Sindin ömrüme, soluksuzlugumun nefesi!


Ey rayihasinda bin bir dünya gezindigim yitik renk!


Gözlerine kör, sesine sagir bir hayattan,
Yalniz bendim sana adanan/aldanan…
Simdi beton soguklugunda sana aglasam,
Söylesene, kaç karislik topragim olur bre adam?!


Düsün, ey sevda soysuzu; ask müsveddesi!


Kiyametinin surunu nasil bir infialle üflüyorum da,
Yine de ölme diye Nuh’un gemisine çekiyorum bedenini.
Repligime kirginlik yazan sözlerini,
Ve hosça kal tozu yutan sahneni,
Nasil da hücrelerimde damitiyor,
Yine de sevdim diyorum!

Sevdim; 
Ugruna gerçekleri gömdügüm sahte bir hayaliYALNIZLIGIM gibi…

“Ugurlar olsun, bilmeyenler ummani; çigliklarimin sonsuz yankisi!!”

2 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here