Küçücügüm…

2
62

Küçügüm… Büyüklerin sorunlarina karsi yaptiklari davranislara akil erdiremeyecek kadar küçügüm… Çayin içine atilan sekerin çaya tat verdigini anlayacak kadar büyük; ama asil olanin nasil verdigini anlamayacak kadar küçügüm…

Bazi evlerde oldugu gibi bizim evde de en son uyuyanin isiklari söndürdügünü biliyorum… Isiklari kapama hevesim oldugunu bile bile dalip gidiyorum öbür diyarlara… Küçügüm yani… Küçük oldugum hâlde bunlari düsünecek kadar küçük… Sagdan soldan gelen nasihatler ruhumu eni konu beslerken ciliz bedenime sigmiyordu artik tok ruhum… Tutamiyordum avazimi… Avazim büyüklügünüzü zedelerse kusuruma bakmayin… Görmezden gelin… Küçüklügüme verin…

Aslinda o da tirmalamaz sizi… Çaresizligimin üzerine tuz serpilmis, geç duyuluyordu sesim… Ya gerçekten geç duyuluyor ya da çok uzaktayiz birbirimizden yankinin geçligi oluyor… Veya bagiriyorum, haykiriyorum, ruhumu küçültmeye, bedenimi genisletmeye çalisiyorum ama ses geçirmeyen bir zindandaydim sanki…

Lafim boyumu assin istemem… Ama ruhum genis…  

Anlatmak istedigim; bakmak kadar, susadiginda su içmen gerektiginin aklina gelmesi kadar, sadece seni seviyorum sözüne muhtaç kalacak kadar, bardaktan bosalirmisçasina, bir gün gerçekten ölecekmis gibi yasamak kadar basit aslinda… Söz etmek istedigim konunun asli gibi basit…

Olabilir mi ki kendini hani belki de kanitlamaya çalisan birinin var olus sesi?

Yok sayilabilir mi bir küçügün yazilarina verdigi önemi?

Önemsiz olabilir miydi ki basitligin küçüklügü evcillestirmesi?

Hadi ama! Dünya öküzün boynuzlarinin üstünde durmuyor… Denizler uzaya akmiyor… Ne bileyim her gece yildizlari Herkül tutmuyor gögümüze…

Simdi kendinizi kandirmaya da, baskalarini yaniltmaya da gücünüz kalmadi…

Robotlardan da eksiginiz yok biliyor musunuz? Onlara göre her sey olagan ve size de öyle geliyor.

–Emin olun ki size öyle geliyor (!) – Artik sadece bir çift iltifat degistiriyor hayatlari…

Bir çiçek göstermeye yetiyor sevgileri… Bir düsünce aliverebiliyor dostluklari… Yerine koyabiliyor düsmanliklari…

Ne sizi size anlatmaya takatim, ne de sizi sizden ayirmaya kudretim kaldi simdi…

Hazmedemiyor olabilirsiniz yazdiklarimi… Sonuçta bir küçügün dilinden söylenmis, kaleminden yazilmis düsünceler bunlar…

Evet aslinda… Akilli insanlar degistiremeyecekleri gerçekleri kabullenirler, kabul. Ama bazi insanlar hiçbir seyi degistirilemezmis gibi kabullendikleri için basitlige adim atar yasami…

Haber neden çocuktan alinir biliyor musunuz? Çünkü ona göre bir anlami yoktur haberlerin… Anlamazlar önemini, neden gizlenmeye çalisildigini… Basit bir haberdir ona göre…

Tok ruhum ciliz bedenimden pimi çekilmis bir el bombasi gibi firlatilmayi beklerken düsünüyordu böyle.

Ve anlayamadi…

Hevesim kaçti.

En son uyuyan isiklari söndürsün simdi…

2 YORUMLAR

  1. ben galiba açik ve net olmayan yazimlari anlayamiyorum 🙂 birkaç cümleden küçük bir çocugun düsüncelerini yakaladim ama gerisi kalabalik geldi 🙁

    belkida kafam yogun baska yerde . emegine saglik pamuk seker.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here