Küçük bir kiz çocuguyken ben…

0
68

Küçük bir kiz çocuguyken ben mutluydum aslinda.. küçücük seyler sevindirmeye yeterdi ruhumun köselerini.. kalbimin pencereleri öyle siki kapanmisti ki disardaki firtinalara.. durgun bir suyun huzuru ve sakinligi içindeydi sanki bedenim.. Küçük bir kiz çocuguyken ben oyunlar oynardim hayatin bana oynadigi oyunlardan habersiz.. ama benim oyunlarim öylesine saf ve temizdiki.. hayat gibi kimseyi aglatmazdi üzmezdi hiçbir cani.. minderlerden ev yapardim mesela..sonra küçük tabaklarimi,tencerelerimi yerlestirirdim mutfagina.. oyuncak bebeklerimin annesi olurdum kimi zaman kimi zamanda ögretmeni ya da doktoru.. küçükken aslnda ben nekadar da büyükmüsüm öyle degil mi..küçük bir kiz çocuguyken ben hersey bi baska güzeldi.. dogumgünleri,karne günleri ve patlamis misir esliginde 10-9-8.. diyerek sayimlar yaptigimiz o yilbasi geceleri.. okul yillarimizda ayri bir parçasiydi nesemizin.. bes dakikalik tenefüsün sevinci ve kosarak indigimiz kantin bi baska tonuydu mutlulugun resminin..aldigimiz meyve sulari ve beraberinde paylastigimiz bisküviler..cipsler hersey nekadar güzeldi.. okul çikislari arkadaslarla yürüdügümüz o kisacik yollar hiç bitmezdi sanki.. tatli sohbetlerin esliginde uzar giderdi.. sokaklarinda top kosturdugumz..parklarinda kimi zaman salincak kavgasi yaptigimiz o kent ne kadar sevimliydi gözlerimizde.. karnelerin dagitilacagi gün geçmek bilmezdi dakikalar ve elimize aldigimizda yasanan o koskoca mutluluklar simdi geri dönmemek üzere uçup gittiler baska çocuklarin kalplerine.. kosarak gelirdik ogünlerde evlerimize.. sevinçle gösterip hediyelerimizi isterdik masum gülesler esliginde.. ben hep oyuncak bebek isterdim.. onlari çok severdim.. aldigim zaman da pek oynamazdim aslinda kiyamazdim..dolabima koyar bakardim..simdi onlar halen duruyorlar yerinde..ama neselendirmiyorlar eskisi gibi.. kapatamiyorlar yillarin açtigi o derin izleri.. simdi onlar da bana bakiyor ama sadece bakiyor bu yalniz halime..isterdimki onlarda benim doktorum olsun sirdasim olsun birzamanlar benim onlara hersey oldugum gibi.. yada en azindan kimse anlamasada beni onlar anlasin isterdim içimde olup bitenleri..küçük bir kiz çocuguyken ben kahve gözlerim bembeyaz görürdü dünyayi..nezamanki açildi kalbimin pencereleri..doldu ruhuma siyahin tonlari..doldu gözlere gözyaslari..simdi anladimki hayat birzamanlar verdigi günesli günlerini geri aliyor ellerimden.. hüznün kiyisina savuruyor benligimi sararmis yapraklar gibi.. keske halen küçük bir kiz çocugu olabilsem ben..ogünlere dönebilsem..renkli pijamalari giyip tatli rüyalara dalsam..sabah uyandigimda halen sevebilsem bu kenti..kendimi..görebilsem günesi ve halen simsicak olsa kalbim..ellerim..keske tek derdim alinmayan oyuncaklar olsa sadece onlara dökülse gözyaslarim.. ve de en önemlisi keske halen”hayallerle dolu bir gelecegim var” diyerek kapasam gözlerimi biten geceye..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here