Kulagina Bir Sey Fisildayabilir miyim?

27
781

Yok korkmayin, size sir falan vermeyecegim. Bu benim kendime sikça söyledigim, aslinda sizin de çok iyi bildiginiz bir sey. Ama hayatin çarkina kapilmis giderken, tekrarlamayi unuttugumuz bir sey sadece…

Faturalarin ve kredi kartlarinin ödemelerini geciktirmemek için göz önüne koyariz. Begendigimiz bir sözü unutmamak için gazeteleri keser biriktiririz. Bu yil içinde hangi tarihlerde uzun tatil var, çoktaan biliriz. Hava durumunu, günlük döviz kurunu siki takip ederiz. Bu yilin moda rengini atlamaz, indirim tarihlerini kaçirmayiz. Aksam eve dönerken ekmek almayi unutmasin diye esimize telefon edip bunu hatirlatiriz. Hatta aynaya bakip yeni saç modelimizin yakistigini, kendimize söylemeyi de unutmayiz. Ama genellikle kendimize çok önemli bir seyi hatirlatmayi unuturuz. Ben, insanim demeyi…

Marcus Aurelius Roma meydaninda yürürken, arkasinda bir usak olurmus. Usagin tek görevi: insanlar ona sükranlarini sundugunda Aureliusun kulagina egilip: SEN, SADECE INSANSIN diye fisildamakmis…

Evet biz insaniz, geldik gidiyoruz. Ama çogunlukla bunu farkinda, ayirdinda olmayarak. Sadece yiyip, içip, uyuyup, sevisip, kavga edip, gülüp, aglayip yasiyoruz. Fark etmeyerek, algimizi kapali tutarak yasayip gidiyoruz. Doganin ritmini, evrenin dengesini, kendi iç sesimizi dinliyor muyuz? Peki, ya çevremizde bizden baskalarinin da oldugunu görüyor muyuz?….!

Bizi biz yapan digerleridir. Oysa kulagimiza bunu fisildayan olmayinca, kendimizi bazen tek sanabiliyoruz. Tek olsaydik, acaba neyi paylasacaktik? Neyi alip, neyi verecektik? Hos, “insan” olmayi unutunca vermeyi de hatirlamiyoruz ya! Duygusal açligimizi hep daha fazlalar ile kapamaya çalisiyoruz. Daha büyük bir ev, son model araba için, son moda bir yerde tatil yapmak için didiniyoruz. Oysa duygusal tatmine, ancak sahip olduklarimizi paylasarak kavusabiliriz. Içten verebilmek ve paylasabilmek, bilgelik ister. Bu bazen maddi olur, bazen de sevgi ile dostluk ile olur. Bazen de yol gösterme bilgeligi ile olur. Ama yüregimizle yaptigimiz her paylasim, içten gelen her duygu bize geri dönecektir. Hem de çogalarak…

Tek olmadigimizi her an hatirlayarak, içten verebilmeyi göze almaliyiz. Ancak gönülden vazgeçtiklerimiz bizi yüceltir. Kibir ve gururu yasamimizdan çikarirsak, zaten anlamli bir hayata kavusmus oluruz. Hayatimizin merkezine kendimizi degil, digerlerini koyabilmeliyiz. O zaman bize fisildamasi için, yani basimizda birisine de ihtiyaç kalmayacaktir…

27 YORUMLAR

  1. dinliyorum delisey… ama bence fisildama, yüksek sesle söyle. öyle söyle ki, sadece ben degil herkes senin bilginden, bilgeliginden faydalansin…

  2. estagfurullah usta:)

    fisltim sana… ( ben yaziyi çok begendim)

    bu da çigligim :

    "bilge, inanmaktan ziyade, inandirandir… anlatan degil, gösterebilendir… ögreten degil, perdeyi aralayandir…"

    sevgi pusulamdir her daim…

  3. 1) usta olmak kimin haddine, çömez olmayi seref sayarim…

    2) fisiltina tesekkür…

    3) çigligina cevap: evet bilge inandirandir. ama önce kendi inanacak ki inandirsin, kendi görecek ki gösterebilsin…

    yani türkçe meali derim ki: göremeseydin bunu da yazamazdin…!

    4) sahip oldugun pusula, her daim dogru yönü gösterir. sakin kaybetme…

    🙂

  4. güzel ve anlamli bir yazi altinda hos sohbetler renkli dergi farki bu iste.

    ne dedigini bilen, ne denmek istendigini anlayan birileri bu gerçekten çok güzel anlatanada, anlayanlarada tesekkürler.

    Usta degildir her kisi

    Keramet degildir, ustanin isi

    Ehli kerim olmus ise keyf ile

    Kerametler geçicidir

    Buda böyle biline…

    D.T

    Usta kumu avucunda altin tozuna dönüstüren kisidir. kumu altina dönüstürür ama avucundaki altini asla kullanmayacagininda bilincinde olandir.

    artik onun avucunda altina dönüstürdügü maddeye ihtiyaci yoktur.

    ve bunu gösteri olarak dahi sergilemeyi düsünmeyendir.

    Arkadaslar sakin yanlis anlasilmasin lütfen USTA kelimenize nazire olsun diye yazmadim. okadar isabetli ve dogru anlatmissinizki yazi ve yorumlarda bende iki- üç kelam edeyim dedim hepinizin düsünen beyninize ve hissedebilen yüreginize tesekkürler.

  5. diline, yüregine saglik lyra… benim döktügüm kumu, altin tozuna dönüstürdün. hem de hiç belli etmeden…

    tesekkür ederim, iyi ki buraya da ugradin 🙂

  6. bilipde bilmezlikten gelenlerden sevgili serkanda :=).

    ben hep buralardayim be can bakma bu aralar dünya islerine kendimizi esir tuttuk biraz.

    amma velakin hiç bir dünya iside rengarek gül, leri yansitan bu güzel yüreklerin sergilediklerini okumaktan o güzel yüreklerle iki kelam etmektende alikoyamaz bizi

    güllerin renginde güzel günler diliyorum hepinize. isik ve sevgiyle kalin.

  7. sagolasin lyra iyi dileklerin için:)

    lakin güller zordur be arkadasim, çabuk solar. kelebegin ömrü kadardir. bir fisiltinin süresi gibidir,uçucu. günbatiminin, göz açip kapayana kadar süren kizilligi gibidir. gözünden düsen yas gibidir, can yakici…

    gel biz, renkli olalim, rengahenk yasayalim. ama gül olmadan, solmadan…

  8. ama ben solmayan güller görüyorum burada ve yazi ile altindaki yorum ve sohbetler ile renklerini her daim canli tutan güller.

    hem nasil altini bakirla kaplasan dahi altin olmaktan bir sey yitirmezse gül, de solsa dahi gül olmasindan bir sey yitirmez.

    gülün dikenide bilgisinden diyelim hadi zaten dikensiz gül,de GÜL degildir bence.

    lakin önerinide yabana atamam renkahenk olmanin tadida bir baska güzeldir.

    tamam rengahenk olalim dost istemis dost istegi kapidan dönmezmis.

  9. eyvallah, böyle dosta kapim her daim açiktir… 🙂

    bilir misin, gülü uzatan elllere de mutlaka kokusu siner. gül kisa ömürlü olsa da, uzanan eller dostluga gider…

    ve beni kapisindan geri çevirmeyen de, en hakikisinden dosttur ilelebet…

  10. Size sevgi dolu minnettarligimi sunmak istiyorum; bu yazinizi paylastiginiz için, paylastiginiz bu yazinin bu sayfaya üye olma nedenim oldugu için.Renk çesilerinin sonsuz olmasi,benim rengiminde araya karismasini saglayabilir diye düsündüm ve kapinizi çaldim.

    Bu yazi bir ustanin avuçiçlerinin terini silmis belli. Bir usta ancak bu güzellikte dile getirebilirdi çok siradan oldugunu düsündügümüz bu esgeçisimizi.

    YÜreginize sevgi,kaleminize kelimedilerim ellerinize saglik….

  11. Tesekkür ederim, hem de çook… Güzel sözleriniz beni uçurdu, iyi ki buradayim dedirtti. iyi ki siz de buradasiniz, yoksa karalanmis bu satirlara deger verecek bu yürekten eksik kalirdik…

    Ama ufacik bir itirazim olursa,umarim sizi kirmam. Evet, bu yaziya avuçlarin teri sindi. Hem de her kelimesine… Ama usta oldugumdan degil, çömez oldugumdan. Çünkü usta olma yolunda ter dökerken, bir sey olabilme derdiyle yanarken akti o ter. Hani vardir ya, o yürek çarpintisi, karin agrisi. Iste tam da o…

    Sevginin, sayginin en büyügü buradan size gelsin. Hos gelmissiniz ve iyi ki yolunuzu buradan geçirmissiniz…

  12. Mola yerlerim herzaman sevgi yolunda olmustur. Zira baska hiçbir yerde ruhum bu denli dinlenemezdi.Ve yolumun buraya düsmesi de ilginç bir okadar da güzel bir tesadüf sanirim. Internette yagmur resimlerini ariyordum ki;karsima yaziniz çikti. Yagmurlu bir kis gününde sicak bir yazi…Firindan yeni çikmis çikolatali kurabiyeler gibi leziz.Sanirim güzel anilara tanik olacagim burada, sabirsizlikla bekliyorum .

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here