Kumbaradaki Kelimeler

15
427

Beynimde bir makas ve ben söyleyemedigim cümlelerin içinden kelimeleri kirpip kirpip duruyorum. Göndermedigim kelimeler öyle çok ki hayata. Öyle çok sey var ki içimde haykiramadigim. Eskiden olsa eser yagardim. Agzimdan çikmak isteyen her düsünceye yol verirdim. Simdi öyle degilim. Durgunum…

Gönderemedigim her kelimeyi biriktiriyorum zihnimde bir kumbarada. Zira onlari yok edemiyorum. Zamani geldiginde agiz dolusu haykirmak için içimde ehlilestiriyorum…

Yasanmisliklardan geriye giderek, zihninde hatiralariyla biraz vakit geçirmek isteyen insanin basina ne gelebilir?

Ne mi gelebilir?

Hiç tavsiye etmem gitme geriye! Daha çok kelimelerin birikir kumbaranda o vakit… Günesin altin rengi isiginda dolanmak varken, ne diye çikmaz yollari, karanlik girdaplari gösterir senin pusulan?

Bastan asagi gölgelerle bezenmis bedbahtlik niye sempatik gelir aciyan yüregine.Söyler misin “en büyük günah” aptallikla esit midir sence?

Ama bence; biriktir biriktirebildigin kadar sabri da kumbaranda, biriktir sonra yeniden bak geçmiste söylediklerine ve biriktirdigin kelimeleri bu sabirla besle…

Her yeni güne “yeniden umut” diye uyanan sen, ne diye aksam oldugunda “her sey ayni” diyorsun? Unutma “Minarva’nin Baykusu” gece karanliginda ötermis. Her sey ayni teranesi sonrasi, sicak – soguk ayirt etmeden bir iki doz felsefe al tavsiyemdir. Iyi gelir kontrollü ve anlasilir kelimeleri biriktirmene…

Ve bir gün o kumbarayi aç, dök ortaya kelimeleri… Belki ona, beklide zengini olacagin bir baskasina…

 
Deliseyden,

15 YORUMLAR

  1. kumbara mi? bu tipki benim babamdan zar zor aldigim harçliklari minik kumbaramda biriktirme çabalarima benziyor. üç kurus birikti diye seviniyorum ama ertesi gün kumbarami sadece benim bildigimi sandigim gizli köselerden çikartip açtigimda gördügüm manzara karsisinda yikiliyorum. biriktirdigim paralar ya annem ya da bir baskasi tarafindan çalinmis oluyor.

    hep böyle oluyor. ben didinip ugrasip bir seyler biriktirmeye çalisiyorum hayatta. oysa ki gereksiz olan birileri hayatima girip varimi yogumu, ne varsa alip götürüyor benden. benimse tek yaptigim kirilan umutlarimin arkasindan aglamak ve umutsuzluk içindeki karanliga geri dönmek oluyor.
    aslinda karanligi severim ama artik üzerime büyük bir baski olusturmaya basladi nedense. anlayamadigim, varligini çözemedigim bir seylerin altinda sürekli eziliyorum..

  2. inasanlar iki yönden saldirinin altindadirlar bunun birincisi malidir ve parasidir ikinciside namusu ve serefleridir birileri bunlari onda sifirlamak için yapamayacagi namertlik yoktur dersek yeridir.

    ama insanlarin pek çogu bu saldirilarin bu bombardimanin altindadirlar ve bu degerlerinin muhafasasida çok zor hale getirilmistir.

    iste bunu islam dini ve ahlaki terbiye eder ama onu nerde bulacagiz derim.
    iste bunuda mehmet akif söyle dile getirmistir.

    müslümanlik nerede, bizden geçmis insanlik bile…

    alem aldatmaksa maksat aldanan yok nafile!

    kaç hakiki müslüman gördümse hep makbededir.

    müslümanlik, bilmem ama galiba göklerdedir.

    demis rahmetli sayin mehmet akif bey derim.

    zor dostum zor bu hayati yasamak çok zordur derim bir fikra vardir adam ogulu yüksekce bir yere koymus ve kucagini açmis ogluna atla oglum seni tutacagim demis ona ogluda atlayinca onu hiç tutmamis ve oglu düsünce yere bak oglum bu sana ders olsun hayatta babana bile güvenme demis ogluna derim.

    ve artik ne diyelim her sey ortada Allah bile bir ayetinde gözünüzü açin aklinizi isletin diyor tek çaremiz her halde bu oluyor derim. r.ç. selamlar

  3. Bence biriktirmemeli insan ne kumbarada ne yüreginde,
    AN, da söylememissen söylüyecegini sal gitsin unut gitsin yasam denizinin enginlerinde,
    biriktirme sakin ne kumbaranda ne yüreginde. dün diyemedigin sözler bugün eskimis enerjinin küflü kalintilaridir sadece, kumbaranda saklasan ne yazar. kaç paralik degeri var. öyleyse niye saklayip yüregine agirlik tasitmak.

    dünü sadece yaptigi yanlisi düzeltmek için hatirlamali insan hatayi tekrarlamadan yasamini rahatlatmak açisindan. iste o yüzden saklama söyleyemediklerini .

    unut gitsin hiç sakinmadan yada söyle söyleyebileceklerini gocunmadan isitmesi gereken düsünmeli, ki söyleyen görevini yerine getirmis olsun "isitmesi gerekiyorsa isitmeli karsindaki, dost aci söyler ; tümcesini untumadan "

    eger bundanda kaçinip söylemekten kaçinirsa insan korkularina yenik düser eyvah ona, ki aslinda söylemediginin sebebi acaba bende söz isitirmiyim korkusundan, söylemeli yada susmus ise biriktirmemeli insan.

    yüreginde söylenmemis sözlerin agirligini tasimadan yasamali yasami. ama yanlislarini unutmadan.

  4. güzel bir türkümüz vardir.

    gemi gelir yavastan yelkenleri kumastan bir evlendim olmadi evlenecegim bastan diye devam eder.

    ve birde yanlis hesap bagdadtan döner derler.

    bilindigi gibi biz insan oglunun hayati tecrübe tahtasinada benzer onun her yanlisi onun tecrübeleri olur ve zaman onu pisirir her iste çürük tahtaya basmaz ve daha dikkatli olsun içindir eger yanlislarimiz pisikolejimizi çok bozarsa o kötüdür eger azmimizi kamçilarsa umudumuzu arttirirsa o iyidir dene bir daha bir daha ama denenmisini degil yeni yöntenlerini dene seklidir.

    iste bu kumbara ögütücü yok edici degil o egitici bir tecrübeler dolu bir kutu olmalidir ki bir akil ve not defterimiz olmalidirdr ki denenmisleri bir daha denemeyelim ama yenilerini deneyelim.

    yeni yilimizi da deneyelim çünkü mademki yasiyoruz ve düsünüyoruz zaten onuda denemek zorundayiz onuda yasayacagiz bilmem bir seyler anlatabildim mi selamlar r.ç.

  5. Lyram ve Rahmi Amcacim,

    benim için son derece degerli yorumlariniza çok tesekkür ediyorum. ve ekliyorum

    "her birimiz bir ise heveslendik;
    en sona biraktik insan olmayi
    bazen düsünüyorum,
    insan insana kiyar mi?
    ben kimseye kiyamiyorum
    sadece kendime kiyiyorum
    bu sebeptendir ki kelimeleri kumbaramda biriktiriyorum… "

  6. evet çok iyi yapiyorsun deli sey.

    çünkü bunlar bir tecrübe zenginligi olurlar.

    sakla samani gelir zamani diye bunun için demisler.

    sende sakla bilgilrini bu kumbaranda lazim olur bir gün selamlar. r.ç.

  7. Ey kumbara ne biriktirebilmisim bugüne kadar söyle bana? Neleri atmisim içine ve neleri kullanmak için çikarmisim içinden? Söyle kumbara! Dök içindekileri bosalt biriktirdiklerini.. Simdi alayim, sonra telafi ederim diye hoyratça harcadigim sevgileri koyabildim mi yerine? Biriktirdigim sabri kullana bildim mi yeri geldiginde? Kumbara söyle! Ben neler yaptim böyle?

    Tüm renkli dergi ailesine sevgiler..

  8. ……. sefil düsünceler ve küçüklükler arasinda kaybolup, hayattaki büyük sirri çözemedik, soru da cevapsiz ve acimasiz kalakaldi @sessiz…

    sana da sevgiler…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here