Kuyu Senfonisi

1
22
Aslina bakarsaniz çok degil sadece 2 yildir oluyor bunlar.Geceleri uyanip kendimi boslukta bulduklarim,küçük bir matruskanin içinden defalarca çiktigim ve sonunda kendimi hep o kuyuda buldugum
 
2 yil demistim ya evet 2 yil bugün tam tamina 2 yil oldu.Zamanla insan bir çok tecrübe kazaniyor,yasadigi deneyimler ona büsbütün bir birey olmayida cok güzel ögretiyor.Ögrendim neyi mi ? Zamanla olusan o dipsiz kuyudaki varligimi..Sessiz,çamurlu,karanlik ve bir o kadarda hüsranla dolu bir kuyudaki 0 kadar degersiz varolusumu.
 
Içinde varoldugum bu kuyuya zamanla alismadimda degil hani.Karanlikta dahi etrafimdaki çamurlardan duvarlarina resim çizebiliyor,beni bogmak üzere olan sudan bir kaç senfoni bile olusturabiliyorum.
 
Kuyunun tepesinden sarkan bir ip hep yanibasimda.Ancak bir an olsun tutup kendimi yukariya çekme egilimindede bulunmadim.Zamanla kendi kazdigim kuyuda kalmak belki de bana daha da hos geliyor.
 

Gün olurda o ipi eger tutarsam ve yukariya tekrar tirmanirsam diye düsünmedende edemiyorum.Korkularimi sade bir dil ile ortaya dökmektense hep kötü adam rolünü oynayip final sahnelerinde ölüyorum.Ipin ucundada bundan daha iyi bir senaryo oldugunuda sanmiyorum.

 
 
Sürprizleri severim.Sürprizlerle dolu kuyumda matruskalarimda eksik olmuyor.Her bir kapagin ucundan ayni surat cikarken ben onlara hep farkli anlamlari yüklemeyi cok iyi basariyorum.Ayni yüz ayni beden ayni gülüsden olusan anlamlar..  
 
 
 
 

1 YORUM

  1. Bu kuyu hikayesi çok tanidik bildik. Benim de bir ipim vardi. bir o yana bir bu yana sallanip durmustum günler geceler boyu… Sonra yas kemale erince bir de baktim ben halen sallaniyorum.

    Degisim önce insanin kendinde baslamali… Kendini degistirmeden kisi dünyanin degismesi pek mümkün degilki!

    Bir ucundan tutup ipin kuyunun basina çikmali derim…:) Haydi kolay gelsin sonrasi için…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here