Lâyezal, Yasak Mucize…

4
135

Lâyezal, imkânsiza inanan kadin. Inancinin güçlülügüyle ezber et beni.

Tenimden akti gecenin ruh çatlatan sessizliginin parmaklari. Karanliktan medet uman gözlerime aglayislarimi giydirdim. Düssüzlügümden yarinlar peydahlarken, dehsetinde parçalandigim ellerinin izine sokuldum. Eskâlini verdim meleklere. Kursagimdan dökülen cümlelerin gizli tanigi sendin. Saçlarindan yapilmis mezarlara ellerimi gömerken cesedimi saklamaya salgin bir ayriliktan baska agri bulamadin mi? Kirli bakislarla konusma bana. Ezber edilemeyen yalanlari dogruluk payi doguramayan acilarimda uyutmaya kalkisma. Kalabilseydin bütün sarkilarim öksüz, bütün aglamalarim baslangiçsiz kalirdi. Lâyezal, sana intihar süsü versem beni katleder misin?

Sana benzemeyen sonlardan ancak kendimi uydurabildim. Hüznümün dolambaçli yollarindan yüzümü toplayabildim yalniz. Sen çiçeklerin kokmazligina inanirken, ben kokunun iman edilebilir yanina yaslandim. Anlam bölünmelerinde neden hep benim adim geçti Lâyezal? Çiglikla aramda sadece sitem vardi. Heceleyerek gülebiliyordum. Derim kavladi gözlerimde uyuturken kirpiklerini. Bir rüzgâr saçlarinda asaletini bulurdu ancak… Ve islakligi alinti yapilamayan yagmurlar dudaginda… Çiz kabrimin üstünü, irtifa kaybediyor ölümün kanatlari. Kisa bir öyküde seslendirdim senin bana ait kader karalamalarini: Bir varmis, bir yârmis…

Susabilmelerin derlenmelerinden daginik masallar topladim. Yaralarimda kanayan uçurumlari kalemin ucuyla avuttum. Herkes gözlerimden baska anlamlar çikarirken ben gözlerimin körlügünü kalbime yama yaptim. Her nereye baksam, baktigim noktada bitti masallar. Sabahlardan cennet hususuyla geçen yüregimin korkakligini emanet ettim aydinliklara. Bir susmalik içim vardi. Onu da askla kaybettim Lâyezal.

Teselliden nakaratlar devsiren sözcüklerinde hummaydi agrilarim. Bana kim olmaya gelmistin de gidisin beni de götürdü Lâyezal?

Fislenmis ruhuma künyeni astin. Kendi bosluklarimda asili kalmanin hiçbir yani öldürmedi seni. Kirilabilirdim bütün cümlelerinin sonunda nokta yerine. Adindan bir soru çikardim, simdi yalnizliginda kendimi bulmamaca oynuyorum. Oysa Lâyezal, yalnizlik uçsuzluk uyandiran var olusuna ragmen, sana yapilmis bir gönderme. Gülüsüm sana ithaftir; seni bende okusunlar böylece.

Lâyezal! Askti; ayrilikla baslayandi: Gidisine inanabilmek için yüzüne dua sürdüm, dudagin âmin dedi.

4 YORUMLAR

  1. her zaman firsat olmuyor güzel yazilari yorumlamak. E firsat olunca ne oluyor ki sanki? "ay aman ne güzel bayildim" lar kesmiyor ki, kelimeler kifayetsiz kaliyor. Yazilanlarin yaninda pek sönük duruyor, pek alelade duruyor…

    Aman yanlis anlasilmasin, sadece ve sadece kendi yorumlarim için geçerli bu sifatlar. Baskalarinin deyislerine dil uzatmak ne haddime.

    sevgili @cengizhan lütfen burada da yazmaya devam edin, olur mu?

  2. iyiki Serkan Bey yaziya yorum yapmis bende yeniden tekrar okudum. ilk okudugumda da epey begendim…

    böyle yazilarda biçimleniveriyor akiskan, kaygan, daginik düsüncelerim… toparlaniyorum:))

    bende rica ediyorum yazar misiniz?

  3. delisey: sözün akiskanliginda aralaniyor kalemin perdesi. tesekkür ediyorum.

    serkan aygören: hos yorumunuz beni son derece mutlu etti. güze görmek maharettir. tesekkürler…

    elbette kalem elverdikçe yazmaya devam edecegim burada.. sagolun.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here