Maç Seyretmek ve Besiktasli Olmak…

0
91
Futbol maçi ezelden beri erkek diyince akla gelen seylerden biridir. Bir erkegin maç seyretmesi ,fanatik olmasi her zaman beklenen birseydir.Kadinlarin maç tutkunu olmasi ise genelde çok nadirdir.
Bende sanirim o nadir insanlardan biriyim… Babam bildim bileli hasta Besiktasliydi, onun babasi da öleymis… Beni ve kardesimi de, kiz çocugu olmamiza ragmen, bu konuda azimli bir sekilde egitti. Ilk maça ne zaman gitigimi hatirlayamayacak kadar küçüktüm; fotograflarim var sadece o döneme ait.
Boyum bir bacagi bile geçmiyecek uzunlukta, kafamda besiktas sapkasi, elimde ise Besiktas bayragi…
Böyle devam etti maça gitmeler, sampiyon olunca kutlamalar…
Ben Metin-Ali-Feyyaz üçlüsüyle büyüdüm. Efsaneydi onlar, marslar onlar için yazilirdi.
Onlarla birlikte Recep vardi; çirkinligi bir o kadar konusulan (hatirliyorum onu magara adamlarina benzetirdim.) ama oyunuyla da senlendiren.
Riza vardi-Kaptan Riza-sessizligi ve sakinligiyle büyüklerin saygisini kazanan ve tabi oyunuyla çosturan..
Ben ilk Besiktas marsini, beyaz bir kartal arabanin arka koltugunda ögrendim; kardesimle birlikte, maça gitmeden önce…
Babam çok ugrasmisti ögretmek için.
Maça gidilmezse evde izlenirdi maçlar büyük bir çoskuyla. Kalabalik olurduk genelde, halamla enistem gelir bas köseye kurulurdu, bazen de babamin bir kaç arkadasi olurdu.
Ortaligi yikardi herkes, gol oldugunda.(özellikle de babam)
Hele bir de sampiyon olduk mu degmeyin keyfimize. Hiç unutmuyorum bir keresinde – o zaman sislide dar bi sokaktaydi evimiz, en üst katta – iki apartman arasina devasa bir bayrak asmistik.
Ona bakmak ayri bir mutluluk verirdi bana..
O zamanlar zaten besiktasin en büyük günleriydi, ya da belki bana öle gelirdi çocuk aklimla.. Büyüdük sonra, yine gittik maçlara, yine çosduk eglendik. Hala da gidiyorum babamla maça zevkle.
Ama nedense o küçükken yasadigim duygu gelmedi geri; o heyecan, o tutku.
Annelerimizin zamaninda televizyon yokken televizyonun gelmesi nasi bir çosku uyandirmissa, sanirim benim içinde maça gitmek, maç seyretmek, sampiyonluk kutlayip, mars söylemek ona yakin bir heyecandi.
Ve sanirim iste bu yüzden hiç bir zaman Besiktasli olmaktan vazgeçmedim ve vazgeçmeyecegim

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here