Mimozalar Ve Igde Çiçekleri…

4
73

Mesela kocaman bir evde oturmussunuz. Tavani yüksek, pencereleri açildiginda sanki günes içeriye dalmak için sirasini bekler. Hele bir bahçesi vardir ki çelik çomak oynarken sopaya hizla vurdugunuzda bulamadiginiz zamanlar olmustur.

Tirmandiginiz agaçlarin yüksekligini çocuklariniza anlata anlata bitirememissinizdir. Sonra, sonra bir gün bir merak benliginizi sarip sarmalar yeniden gidip o çocukluk bahçelerini görmek istersiniz. Ya da okul arkadaslarinizi merak edersiniz, okudugunuz okullari yeniden görmek. Bu belki de hayatin bunalttigi zamanlarda geçmiste kalan yerçekimsiz zamanlarin içine yeniden dalma istegidir. Benliginizi saran özlem duygusuna fazla itiraz etmeden ayaklarinizin sizi o eski mekanlara götürmesine karsi koymazsiniz.

Tam yirmi yil sonra arkadaslarimin israrina dayanamayarak ögrenciligimde kaldigim yurtta bir gece geçirmek için yola çiktigimda kafam biraz karisikti. Oysa ayni mekani ayrildiktan sonra da görmüstüm; ama bu kez farkliydi… Eskilerde kalan arkadaslarim kaybolduklari zamanin kollarindan birer birer çikip gelmislerdi. Hafizam mi zayiflamisti ne? Kimdi bu yabancilar?Tanrim herkese ismini teker teker sordum. Nedense hepsi de kurduklari hayatlarinin izlerini yanlarinda getirmek istememisler, eslerini çocuklarini arkalarinda birakip yasanan zamani unutmak ister gibi nafile bir istege kapilmislardi.

O kadar da umutsuz degil merak etmeyin. Kimini yirmi yildir, kimini on yildir, kimini on bes yildir görmedigim ama araya yillar yollar da girse zaman hiç akmamis gibi kaldigim yerden devam eden cümleler kurarak, özlemin yogunlugundan cosan duygularla konustukça konustuklarim da oldu. Bende tek bir iz birakmadan silinip gitmis olanlar da…Bu iki zamani birden yasamak gibiydi. Birden boguldugumu hissettim yanimda arkadaslarimla yürürken usulca gençligimin adimlarini ödünç aldim ve onlar yanlarinda yürüdügümü sanarken ben okaliptüs agaçlarinin ilkbaharda savrulan çiçek tozlarinin kokusunu takip ederek kesilmekten kurtulmus agaçlarin arasina çoktan kaçmistim.

Artik orada degildim. Yirmi yil öncesinden aklimda kalan okaliptüs agaçlarinin kesif kokusunun pesinden sürükleniyordum.Mesela küçük bir kayik kiralamis bir o yana bir bu yana sallana sallana giden kayigin içinde kahkahalarla sohbet etmeye baslamistim bile. Yanimdakiler kimlerdi? Tam hatirlamiyordum. Olsun… Bunun bir önemi yoktu. Simdi o kir kahvesinin kuyu suyundan yapilmis berbat çayini içiyordum arkadaslarimla. Bu kir kahvesinin masalari, sandalyeleri, sagdan soldan bulunmus hurdalardan yapilmisti. Hele bir sardunya saksisi vardi ki arkadaslarimizin çikardigi bir dergiye kapak olacak kadar ayricalikliydi. Neden mi? O asker postalinda açan bir sardunyaydi.Sonra igde agaçlarinin belli belirsiz kokusu beni sahil yolunda yakaladi.Simdi gelen ne acaba? Bunu da taniyorum zakkum çiçeklerinin eksimsi kokusu, ya mimozalar, minik sari ponponlari ile açmasini keyifle bekledigim mimozalar. Arkadaslarim kokularin pesinden sürüklendigimi anlamadilar. Ben de onlara hiç söylemedim usulca savruldugum agaçlikli yoldaki adimlarimi.

4 YORUMLAR

  1. 15 Yil önce bitirdigim üniversitenin yilligina yeniden kavustum bir üniversite arkadasim sayesinde. O yilligi ben ve arkadasim hazirlamistik. Buna ragmen bir çok ismi, hatta bazi yüzleri hatirlayamadim. Hem de hiç. Hatta o yillikta yazilanlara ragmen.

    Zaman mi çok acimasiz?

    Yoksa beynimiz mi anilarimizin celladi?

    Ya da ani bile degil miydi o yasanilanlar? Hatirlayamamak kötü bir seymis…

  2. Aslinda o yillari oralarda yasandiklari gibi birakmali.Ben yirmi yil sonra arkadaslarimi gördügümde biraz buruk izler biraktilar bende.Sanki zaman geçmemis gibi yeni kurduklari hayatlari ya sakladilar ya da "bak ben neleri basardim, ya siz?" gibi sorular sordular.Oysa ben sadece özlemistim.Hafizamdaki gibi kalmalari daha iyi.Eger adimlarimiz ayni tempodaysa zaten eskimiyor.Yillar sonra karsilassan da adimlarinin uyumuyla hemen can ciger oluyorsun.Bazilariyla da böyle oldu.Yirmi yil hiç geçmemis gibiydi.Ayrica yaziyi yeniden görmek hosuma gitti .Tesekkürler.

  3. Zaten benim için de önemli olan sadece yilligi bana getiren arkadasimdi. Dedim ya beraber hazirlamistik 🙂 onunla da can ciger kuzu sarmasi kivaminda görüsüyoruz yeniden, çok sükür…

    Sdece 1 kisi daha var, umarim hayattadir. Umarim ona da ulasabilirim… 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here