Mühim Degil

0
39

Paltomun yakasini kaldirdim, yaktim bir sigara daha bitmeyen sigaramin üstüne. Iste buradayim yine, sessizligin kulak zarlarini zorladigi, denizden uzak ve bir o kadar yakin…

Artik içimdeki notalara ses verir oldum, dilimde sarki sözleri, rüzgar eslik ediyor bana. Çevremdeki insanlarin ne düsündügüne aldiris etmeden sesimi yükselterek söylüyorum sarkilarimi, sonra susuyorum yine!

Kabullenmek diyorum kendi kendime yada kandirmaca. Böyle olmak zorundalari da atiyorum bir köseye, sadece kendimi düsünmek istiyorum sorunun ne oldugunu…

Dogru ya sorun bendim. Nasil göremedim bunca zamandir. Merkezinde bulundugum sorunlari görmezden nasil da gelebilmisim.

Deniz nasil da isil isil gözüküyor uzaktan, hevesleniyor insan yanibasina gidip dert yanmak için! Belki, belki isiltisindan bana da verir diye. Sonra o karanlik dibini göremedigim, dalgalari korkutan deniz oldugunu hatirliyorum. Ve yine susuyorum…

Uzaktan ben de mi isil isil gözüküyorum diye düsünmüyo degilim. Dogru ya öyle olmasaydi bu kadar insanin hayatini nasil da mahvedebilirdim. Karanlik, kapkaranlik ben, insanlari gölgeme alip üsüten de ben!

Jan Valjan ne demisti; üzülme, sen iyi olmaya çalis, tanri yardim eder!

Beni görmüyor mu tanri, iste apaçik karsisindayim!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here