Ne Hayat Bitiyor Ne Ben

6
111

Evrensel küme baz alirsak hayatimi, etkisiz eleman ben oluyorum sanirim dört islemde de.Yutan eleman zaman..Fonksiyona dökersek isi, hep tanimsiz çikar sonucum.Bileskelerden öte, bos kümeden de bosum. Hangi elemanla Kartezyen çarpimimi alirsan al, ayni sonuç çikar, elde var sifir! Tüm musluklari bir araya getirsen de dolmaz içimdeki bosluk.Hangisinin, hangi havuzu kaç saatte doldurdugu hiç önemli degil.
Ya da bir isi en kisa sürede yapan ustalari bir araya getirsen bile adam edemezler içimdeki enkazi. Tam sayilarin bile kök içinde hapsoldugu bir yerdeyim ben simdi. Irrasyonel sayilar kümesi reel sayilari bile içine almis.Karmasik sayilar ve henüz kesfedilmemis diger tüm sayilari da.. Küp kökümü alsam gene ben çikar miyim ortaya, merak ediyorum. Ya da ben üssü ben kaç eder dersin? Çarpim tablosuna döksem hayatimi, kaç satir sürer peki? Polinomlara baglasam ne elde ederim? Altin orana göre bir tablo çizsem ya da beni anlatan bastan asagi, o zaman ne kaybederim?

 

    Bir fetüsken de böyle miydim dersin? Bu kadar suratsiz miydim? Plasentayla aramizdaki iliski zayifti belki, sempatik olmak konusunda isime yarayacak olan seyleri alamamisim bünyeme. Hayatim boyunca en çok isime yarayacak seyler olmasi gereken yerden uzakta olabilir mi sahiden? Hücre zarlarimdaki glikoprotein sayisindan fazla olma ihtimali var mi hayal kirikliklarimin? Yalniz kalmak endospor olmakla mi saglanabilir sadece? Bir bakteri olarak mi gelmeliydim dersin hayata? Ya da alg olup, bir mantarla liken olusturarak da kurtulabilir miydim yalnizligimdan? Remillere bel baglamaktan kurtulabilir miydim o vakit?  Otoliz olsam ya da sirf kurtulmak için, intihar ettim diye bir cezaya daha mi birakilirdim?

    Hangi elementle reaksiyona girersem gireyim toplam kütle korunur mu sahiden? Aristo’nun dört elementine bir besinciyi ekleme sansim var mi? Organik boya yapsam, aktardan çikmasam bunun haricinde, o zaman bir seyler düzelir belki! Peki ya düzelmezse? Vay halime benim o zaman! Bunu bos ver de elektron yerine olanca canimi versem de gitsem mi yanina? Tüm bos vaktimi hidrokarbon olarak geçirsem, bir yarama tuz olur mu bu? Anlamadigim bir dilde bagirip duran su kadini anlamaya baslar miyim birden? Yar elinden zehir olsa içilirmis ya, o zehre saf etil alkol eklesem, iki kere ölürüm muhtemelen.

    Yogunluk kadar ayirt edici bir özellik daha varmis, yeryüzündeki hiçbir fizikçi fark etmedigi halde.. Sevmemek! Bir insani sevmediginde, her seyiyle senin aynin olsa bile, uzaktir sana. Dinamigin tüm yasalarina aykiri bir yasam hüküm sürmekte bende. Gelmis geçmis tüm yasalara belki de.. Yer çekimi mesela.Ne kadar saçma degil mi fark edilisi? Dünya’ da o kadar kötü seyler oluyor ki! Ama bir Allah’in kulu da çikip bunu fark etmezken, adamin teki çikiyor, neymis efendim elma düsmüs! Bilim insani kimligim de yoktur hiç hani. Merak namina en ufak bir sey bulamazsin bende. Devreye paralel baglanmis bir ampermetre kadar etkisizim hayatim üzerinde. Neler oluyor, ne akimlar geçiyor bilsen!. Ama tutup da bunlardan birini bile yansitamiyorum disari. Öyle yüksek ki bu akimlarin degerleri.. Içimde tüm organlarim benzine bulanip, bir kibritle tutusturulmus gibi bir yangin çikmasi an meselesi! Içim yaniyor diyorum ya hep, sahiden yanacak bir gün galiba. Zit kutuplarin birbirini ittigi bir yasantim var. Ne kadar da tersiz birbirimize ama olmuyor iste! Plazma hale geçmeme ramak kala, buharlasiyorum ve karisiyorum atmosfere. Tek nefeste beni cigerlerine doldurasin diye!

      Pisagor’dan daha mantikli baginti yok sanirdim ya hep, varmis be! Baginti yoksa da bir baglanti varmis. Ya da uygulanisi öklidin tüm teoremlerinden daha mantikli olanlar varmis! Vazgeçmek, akintiya kapilmak, tek kasik suya düsüp çirpinarak ölmek yahut da hayal kurmayi birakamayisina sitem etmek buna örnek olarak verilebilir rahatlikla. Analitikten daha sevmedigim bir sey varsa o da ayriliktir. Onda dogrular kesisiyor bazen. Biz analitik düzleme aktarilsaydik hayatimla, muhtemelen hep paralel ilerlerdik. Hiçbir yerde kesismezdik ki! Hayatimin disinda hayatta kalmak bendeki. Mucizelere inanmayan insanlara ders verecek nitelikteyim. Bos hurafeleri akillarini bir kösesine sikistirabilecek kadar hakimim bu adilik üzerinde. Trigonometri kadar karmasik hale geliyor her sey ben ne zaman bir karar vermeye kalkissam. Sin 60la cos30 esit degil miydi? Biz böyle ögrenmistik yillar önce. Nereden bilebilirdim ki gerçek hayatta bes para etmedigini bu bilginin? Bir dogrunun hiçbir zaman dogru olmamasi, kocaman bir egrinin ufacik parçasi olmasiymis meger bu isin felsefesi. Bunu ögrendigimde nasil yikilmistim anlatamam. Tüm ögrendiklerim yanlismis, daha ne olsun? Iste simdi de ayni yikimi yasiyorum. Biter sanmistim ben bu elem..!

Tüm bunlar bitmezse ben biterim saniyordum. Simdi ne onlarin bittigi var, ne benim..

                                                                                                                                                            Esra a.        

 

6 YORUMLAR

  1. Dostcan daha önce de okumustum bu yazini. O zaman ki tepkimle simdiki tepkim arasinda hiçbir fark yok 🙂 tekrar tekrar okumaktan hiç sikilmayacagim yazilarindan bir tanesi. Ve en önemlisi gerçekten SIRADISI. O ilginç terimlerle kattigin duygunun mükemmel uyumu da denebilir 🙂

    "Biz analitik düzleme aktarilsaydik hayatimla, muhtemelen hep paralel ilerlerdik. Hiçbir yerde kesismezdik ki!" bu satir çok hosuma gitti, söylemeden geçemedim.

    Tek kelimeyle süpersin..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here