Neden Geceler?

0
74

Geceler. Uzun ve karanlik geceler. Yalnizligi daha çok hissettigin bir böcek gibi kendi kabuguna çekildigin o kuytu geceler. Neden hep gecelerdir insani düsünceler denizinde yüzdüren. Neden hep gecelerdir unuttum dediklerini denizin dibinden çikarip sana geri getiren. Neden hep geceler hatirlatir yasadigin ama izi kalmis acilarini… Sevinçlerini… Mutluluklarini… Hepsi birer inci gibi çikar kumsallarina. Sen istemesen de vurur gecenin dalgalari onu. Senin yalnizlik adini verdigin kiyilarina… Sabaha gene unutursun. Bir kosusturmaca. Hayatin kargasasi derken gelmez aklina… Ya yeni gelen gece? Geceler niye böyledir bilir misin? Çünkü insan basini yastiga koydugunda…

O sessizlikte. Tüm kentin uyudugu o vakitte hisseder yalnizligini. En çok o zaman hisseder. Iste bu yüzden geceler seni bana hatirlatir. Sadece seni de degil. Yasanmis ya da yasanmamis tüm asklari… Mutlu oldugum anlari, kizginliklarimi, bir çiçek gibi soldugum zamanlari… Kimi zamanda ilkbaharin yagmurlariyla açip pembelikleriyle kendisini hayran birakan o güller gibi güldügüm mutlu oldugum zamanlari. Çocukluk anilarimi. Bunlari çogaltmak mümkün…

Yorgani üzerime çekip basimi yastiga koydugum o vakitlerde… Hele bide uykumda kaçmissa, iste o zaman rüyalara dalana kadar bir düs filmi oynar odamda. Görüntüler canlanir aklimda. Bir bir geçer yasadiklarim gözümün önünden. Tek kisilik nostaljik bir sinema. Konusu benim dünyam ve dünyamin unutulmazlari.. Kendimce kararlar alirim bazen bu düsünceler denizinde yüzerken. “bundan sonra söyle, bundan sonra böyle olacagim” gibisinden cümleler kurarim. Kimi zaman pismanliklarim bir kaç damla gözyasi olur akar kalbime… O derin sessizlikte, kimi zamansa yasadigim mutlu anlar birer tebessüm olur yüzümde… Iste kimi geceler aci tatli karisik bir film oynar odamda, duvarlarimla… Esyalarimla kisacasi en sirdas arkadaslarimla izledigimiz. Sonra ben yorumlar yaparim onlar da güzel güzel dinler beni.

Biliyorum herkes böyle. Herkesi götürür geceler derin düsüncelere, hayallere… Hayaller büyüdükçe azalir mi peki? Evet azalir. Çünkü sen büyüdükçe içinde çocuk yavas yavas ölmeye baslar. Hayallerinde seni çocuksu bir dünyaya götüren en güzel oyuncaklarin degil miydi onlarla mutlu olup. Onlarla gülümsedigin… Ama hiç bir zamanda hayallerin tam anlamiyla bitmez. Sen nefes aldikça mutlaka ceplerinde bir umudun ve hayalin yer alir. Sana anlam katar..

“hiçbir zaman hayallerinden vazgeçme. Hayat önüne duvarlar örmeye çalissa da… Sen de kendi merdivenini kur ve çik basamaklarindan… Hemen olmasa da çok geçte olsa mutlaka o duvarin arkasindaki günese ulas. Günese gülümse…

bu güne kadar bir çok hata yapmis olabilirsin. Önemli olan bundan sonrasi… Sevdiklerinin kiymetini de bilmemis olabilirsin. Ama hiçbir zaman için “geç “diye bir sözcük yer almamali hayat sözlügünde… Umut, sevgi hep bu sözcükler yer almali.. bundan sonra sen üzüldügünde kalbinden bembeyaz mendilini çikarip gözyaslarini elleriyle silecek insanlari dünyana yerlestir.ve degerlerini hep bil… Sana cana yakin olanin sende ol canina en yakini… Sar kalbini içtenlikle… Tut ellerini simsiki bu uzun gibi gözüken ama 19 yilini bitirdigim su kisacik hayat yolunda..”

iste bunlarda bu gecenin bir yorumuydu. Bu gecenin hisleriydi.

“bu geceden hayat defterime düsülen notlardi..”

 

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here