O Kadar Gerçek ki Çaresizligim…

4
14

Kararli baslamak istiyorum cümlelerime; lakin
yüregim Karadeniz gibi. Her an farkli bir sifatta. Bazen sakin, bazen dalgali,
çogu zaman hirçin. O yüzden sözcükler dilime gelene kadar karisiyor.

Her
gün baska bir sehirim. Sokaklarimdaki bütün kalabaliklar sen… Her gün baska
biri yüzün. Ben her gün gözlerindeki soguk hüzne siginan sicak sessizlikle
ariyorum seni.

Yalnizim
sevdigim. Ekim ayinda annesini yeni kaybetmis bir ceylan yavrusu gibi üsüyorum.
Sözcükler biriktiriyorum söylenmesi gereken; ama olmayislarin geliyor aklima ve
susuyorum. Bu öyle bir susmak ki, ölüler bile geveze kalir yanimda.

Canim
yaniyor sevdigim. O kadar gerçek ki çaresizligim…

Ellerim
soguk, yüregim soguk, geceler soguk, gündüzler soguk… Hayatimda ne varsa
hepsi soguk; sadece sana ait olan hayallerimin disinda.

Pusu
kurmus bütün düsüncelerimin önüne umutsuzluk. Sabahin aydinligini göremez olmus
gözüm. Bir boynu bükük “Of”a kitlemisim kendimi. Gözyaslarim kurtaramiyor
beni.

Yüregim
Karadeniz gibi sevdigim. Sen gelmedikçe hirçinlasiyor. Durduramiyorum
suskunlugumu… Kitaplarin arasina aldigim bütün notlar yarim.

Söylenmesi
gereken çok sey var, yasanmasi gereken çok sey var.

Ben
gözlerindeki soguk hüzünden yoruldum sevdigim, çaresizlikten yoruldum. O kadar
kalabalik ki yüregim, senden baskasini almiyor içine.

Gel
sevdigim, gel de nasil sevilirmissin gör.


 

4 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here