O ve O Ev..

6
82

 

  Geçenlerde  öylesine yürüyorum yolda.Ne görsem begenirim diye düsüne düsüne.Gittim, gittim..Biraz daha, azcik daha derken…Allahim böyle güzel bir sey görmedim hayatimda.Böyle anlamli bakis, böyle narin tavirlar, böylesine samimi gülüs..Vuruldum diyebilirim.O gidiyor, ben de gidiyorum pesinden.Alikoyamiyorum kendimi.Gittik, gittik.Sonunda söyle hem güzel hem sade bir evin önünde durdu.Ev de en az onun kadar büyüleyici.En az onun kadar çekiyor beni kendine..Söyle bir bakti geriye dogru.Beni görmesin diye yanimdaki duvari siper edindim kendime.O girdi eve.Gitmem gerekir ama ne mümkün!

 Hava kararana kadar bekledim orada.Odalardan birinin penceresi, sanki beni çagirirmis gibi..Açik!E dayanamadim haliyle.Agacin dalindan dalina geçerek girdim pencereden içeri.Evin içi de ayri güzel.Böyle nasil desem..Harika bir koku var.Fark edilmekten ürkerek çikiyorum odadan.O mutfakta..Güzel kokunun sebebi anlasildi.Bir seyler kayniyor ocakta.Kisik sesle bir seyler mirildaniyor.Ben kokuyla ve onun güzelligiyle sarhos olmusken bir seyleri deviriveriyorum.Irkilip arkasini dönüyor.Beni gördü ve gülümsedi o da.

 Yillarca o evde yasadim ben.O yabancinin adini ögrenemedim.Hiçbir sey soramadim.Ama gidemedim de!Bir kaç kez kapinin önüne kadar geldim, kalakaldim orada.Oysa her gün birilerini getiriyordu o eve.Gün geçtikçe kalabaliklasiyordu.Gelenlerde yeni bir heyecan olurdu.Eskilerde ise bir burukluk.Kimi mutluydu gerçi..Mutluluklari katlanmisti geldiklerinden beri.Ama bazilariysa çok mutsuzdu.Bizi o kaynattigi güzel seyle beslerdi.

 “Ask sarabi” diyorlarmis adina evin disindakiler, öyle duydum. O güzelin adi da “ask”mis. Bizim o eve sigabilmemizin formülü ise, benim gibi mutlulugu azalanlarin oradan kapi disari edilmesiymis.

  Neyse ne iste!Disaridayim simdi.Özgürlük mü dersiniz, ayrilik miiiii..Orasi size kalmis!O güzel bir daha çikar mi karsima onu da bilmiyorum.Içimde hala biliyor musunuz?Böyle nasil denir, içime oturdu ya!..Nefesim daraliyor, alkolün etkisi geçmedi hala, unutulur mu acaba o güzel , o ev..Ve o evdeki.. Mutlulugumla bakisini takas eden insan..Aldi gitti mutlulugumu o evdeki baska biriyle.Gittiler beraber..Neredeler simdi bilmem, ama mutlu olduklari kesin.Zira mutlulugum çok büyüktü.Onlara bir ömür yeter kanaatimce.Peki o bir tek bakis, bir ömür yeter mi bana?!.Ya da, bir daha bakmayacagini bilmenin verdigi üzüntü düser mi yakamdan?Amaaaaaaaaaaaan, bosver! “This is the life, the life!..”

                                                                                            Esra A.

 

 

6 YORUMLAR

  1. satirlarin okudukça merak uyandirdi beynimde.. sürükleyici, siradisi, sir dolu bir yazi.. kimbilir senin için nekadar anlamli.. ben tahmin ediyorum ama o gizemli kisiyi, hak veriyorumda..

    yüregine saglik ey dost!

  2. Amaaa olmadi ki simdi cik cik elimde çekirdek çitlayip güzel güzel izliyordum ben sizi niye çiktin oradan 🙂

    pek bi güzel olmus giresun güzeli 🙂

  3. gitmek zorundaydim delidivane:((öyle bir halini gördüm ki onun..tutundugum tek dal da koptu.o saniyeden sonra savrulup durdum öyle iste boslukta.simdilerde durgunum ama..yiprandigimi hissediyorum.kizamiyorum da isin kötüsü.

    ama merak etme.yeniden girecegim galiba o eve=))Allah sonumu hayir etsin!

    Aylincigim, haklisin.benim için manasi çok derin bir yazi.en dingin ruh halimle yazdigim yazim budur muhtemelen, begenmenize çok sevindim, tesekkürler..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here