Ögretmenim, Ögretmenler Gününüz Kutlu Olsun! – Bir Ögretmenin Ögrencilerine Mektubu…

1
127

BIR ÖGRETMENIN, ÖGRENCILERINE MEKTUBU:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasinda, Atatürk Inkilap ve ilkelerine, Anayasada ifadesini bulan Türk Milliyetçiligine Sadakatle bagli kalacagima; Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarini tarafsizlik ve esitlik ilkelerine bagli olarak uygulayacagima, Türk Milletinin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel degerlerini benimseyip, koruyup bunlari gelistirmek için çalisacagima; insan haklarina ve Anayasanin temel ilkelerine dayanan milli, demokratik, laik sosyal bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyetine karsi görev ve sorumluluklarini bilerek bunlari davranis halinde gösterecegime; bütün görevlerimi Türk Milli Egitiminin amaç ve temel ilkelerine uygun olarak yapacagima; ögrencilerimi bu dogrultuda yetistirecegime; Namusum ve serefim üzerine and içerim.Evet sevgili çocuklarim… Ben meslegime, sizlerin yanina Atatürk’ün yolunda bu andi söyleyerek geldim. Öyle içten öyle istekli yürüdüm ki o yollarda, kendimde olan bir seyin baskalariyla paylasmanin vermis oldugu sevinci ve gururu buldum kendimde… Tebesir kokan ellerinizin kaleme olan güvenini, kara tahtadan görmek ‘ Canim ögrencilerim… Bana sanki bir bahçivan duygusu tattiran çiçeklerim…Kendi hayatimda baska hayatlar dogurmamin vermis oldugu huzuru sizde bulduklarim…

Her ögretmenin ögrencilerinden isteyecegi seyler belki az sonra okuyacaklariniz… Ama bir ögretmenin ögrencileri için isteklerini, baska bir emsal olmadan anlasilamaz. Bunu ancak ögretmen bilir. Ögretmen yasar. Bir ögrenci ögretmen için çok sey ifade eder. Bu yüzden sizin dogru yolda, basarili ve mutlu bir hayat sürmeniz bizim ilk hedefimizdir. Atatürk ilke ve inkilâplarina sahip çikan, vataninizi seven, kisacasi manevi degerlere sahip ögrenciler yetistirmek her ögretmen için ayri bir onurdur.

 Iste bugün 24 Kasim. Bugün yine bana masum eller sarilacak… Gözlerin isiltilari titretecek ayaklarimi. Sanki 24 Kasim benim degil de ögrencilerimin günüymüs gibi gelecek bana. Bu meslegin en güzel yani ne biliyor musunuz? Yaptigin is artik bir meslek degil,  ebeveyn ve çocuk iliskisine dönmesi. Bana gerçekten Ögretmenler Gününüz Kutlu Olsun.dendiginde, asil kutlu olan seyin çocuklarim oldugunu animsamak…

Bu meslegin en zor yanini biliyor musunuz peki? Gün gelip de ögrencilerimi birakip gidebilme ihtimali içimde oldugu sürece -ya da bu bir kaybetme korkusu – denize küreksiz bir sandalla çikmis hissini içimde tasimam…

Ama her ne olursa olsun:

Çiçeklerini buraya getirin!

ÖGRENCILERIN ÖGRETMENINE CEVABI:

Bir isik, bir isik daha,
Gecelerin içindeki ejderlerle dövüsür
Nice istemeseler de, nice önleseler de,
Uyandirir toplumunu
Iyiye, dogruya, güzele ögretmen.

 

Ip atlamaktan, seksek oynamaktan, saklambaçtan, bisiklet sürmekten geldik sizin yaniniza… Aklimiz oyundan baska bir seye çalismiyor tabii o zamanlar. Ellerimiz kirli, saçlarimiz daginik, dizlerimiz yeni kabuk baglamisti yaralarin üstüne.

Yapraklarin sarardigi gün mutlaka okul açiliyordu, anliyordum.

Okulda ilk günümdü daha. Köse kapmaca oyunumu yarida birakip da gelmistim. Tahta sirama oturdum. Korkulu ve heyecan dolu gözlerle bakiyorum ögretmenime. Sanki titriyordu ellerim. Yüzümü burusturan sebebin endise oldugunu yeni yeni anlamistim…

Beni izleyenler her seyin yolunda gittigine eminler. Tatli bir telas var sinifta. Anneler babalar kosturuyor oradan oraya… Bu hep böyle mi sürecek demekten alikoyamiyorum kendimi… Ve ilk ögrendigim misralar neydi söyle bir animsiyorum su an içimden:

Evet bir ögretmen bir ögrencinin her seyidir tartismasiz… Bir anne ya da bir baba gibi
olmasi söyle dursun; yalniz bir ögretmen de degildir.

Bizim ögretmenimiz adeta bir doktor olup her seyi asilamali bize…

Bir demirci olup demirlerini islemeli…

Bir ögretmen bir yazidan daha fazlasini hak eder… Süslü, abartili, tasviri tarif edilemez sözlerden de fazlasini hem de… Bir ögretmen bir ögretmen degildir ayni zamanda… Bir bahçivan, bir demirci, bir doktor, bir anne, bir baba… Ama bir bahçivan, bir demirci, bir doktor, bir anne ya da bir baba; bir ögretmenin yerini tutmuyor iste…

Bir 24 Kasim sabahi… Heyecanliyim. Hayatimda taniklik ettigim ilk 24 Kasim olacak
çünkü… Bir an önce evden çikip ögretmenimi görme çabasi içindeyim.

Artik titremekten yorulmus ellerim, daha fazla tasiyamayacakti emaneti…

“Iste orda! Anne tam karisimizda. Hadi kos gidelim yanina. Mutlu olur mu sence? Sever mi hediyelerini? Tebesiri simsiki tuttugu gibi tutar mi ellerimden? “

Ve iste yanindayim simdi. Her seyi söyleyebilirim. Belki simsiki sarilirim.

“Ögretmenim. Ben size çiçek tohumlari aldim. Ekersiniz bunu. Hani siz hep anlatiyordunuz ya ‘Tohumduk biz en basinda. Fidan olmaya basliyoruz yavas yavas. Siz ekin bunu ögretmenim. Bizimle birlikte büyüyen bir fidan daha olsun aramizda. Ögretmenler gününüz
kutlu olsun ögretmenim.”

Tarifi yok o bakislarin.

Bu sefer tebesir kiskanmaliydi beni!

B.Ç.

Bütün Ögretmenlerimize…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here