Oku, Bir Sey Kaybetmezsin

1
120

Simdi tatildeyim ve ne yazacagimi bilmiyorum inanin. Öylesine bir internet kafeye girdim ve su an bu satirlari yaziyorum. Okuyanlar bilir, memleketimde ve umutla bekliyorum acaba hangi okul diye… Ayrica sizlerle paylasmistim oldukça küçük ve yolun basinda oldugumu. Henüz liseye yeni geçtim… Nasil bir duygu bilemiyorum ama dogrusu korkuyorum bir yandan. Neden bilmiyorum ama korkum daha çok yasadiklarimla ilgili. Geçmisten ve geçmisteki saçma sapan asklarimdan korkuyorum. Gelecekte bunlari tabii ki degerlendirecegim ama ne bileyim iste… Cesur ve güçlü görünüyorum ya da görünmeye çalisiyorum ama bir an bir olay olup hayatimi allak bullak edeceginden korkuyorum açikcasi. Hatta yakin zamanda basimdan bir olay geçti bu korkularimla ilgili olarak. Üstünden de haftalar geçti ama hala kafamdan bir türlü atamiyorum bu olayi.

_272Çok samimi bir arkadasim,  hatta dostum vardi uzun zamandir birlikte takildigimiz. Bir gün onlarla birlikte dügüne gittik. Çok güzel eglendik, bir güzel kurtlarimizi döktük. Tam ben artik geç kaldim diyordum ki bizimkiler geldi. Tam o sirada arkadasimin abisi bana sarkintilik yapti ve ben de kaçtim. Bunu gören babam ve enistem çilgina döndü ve çok büyük bir kavga çikti. Her sey o kadar karisti ki, o arkadasimin yüzüne bile bakamiyorum artik. Kendisi ayni zamanda mahallede karsi komsumuzdu. Diger yandan onu çok özlüyorum yalan degil… Yaptiklarimizi, çapkinliklarimizi, saçmalamalarimizi ve her seyi…

Artik daha iyi anliyorum. Hiç kimseye kendinden çok deger vermemeli. Çünkü bir noktadan sonra elinde olmayan sebeplerden dolayi uzaklasiyorsun. Ellerinden kayip gidiyor ve hiçbir sey yapamiyorsun. En iyisi ya da kötüsü de büyüdügümü anliyorum.

Hiç bir seyin sonu yok Zaten biz de ölümü görmek için yasamiyor muyuz?

 

1 YORUM

  1. Yaziniz kurgusal degilse aramizda en fazla 1,5-2 yas var. "Büyümek" kavraminin ne kadar aci olabilecegi konusunda erken konusmussun gibi geliyor bana. Olur ya gerçekten çok istedigin bir okul vardir ama gidemezsin, bir de gittigin okulda mutlu olamazsin; iste o zaman daha pis bir aci veriyor büyümek. Bir yanda kaybettiklerin, bir yanda kazanabilceklerin, bir yandaysa kaybedebilecegin için kazanmaktan çekindiklerin. Elinde hiç bir sey. Rezil geçicek bir 4 senen oldugunu bilmek seni delirtiyor ama birileri senden her gün havanin günlük güneslik oldugu bir pazar sabahi yürüyüse çikarmis gibi sakin ve mutlu yasamani istiyorlar. Belki abarti gelir, belkiyse çoktan anlamissindir beni. Kim bilir belki de anlattiklarimin uzagindan bile geçmezsiniz.

    Büyürken yanliz olmak aci. Aslinda aci olan yalniz olmaktan ziyade yalniz kalmak-terkedilmek. Her gün aklima sahip olmak için verdigim türlü savasin aslinda sadece iki ana sebebi var: Sevdigim insan ve hayalini kurdugum bir kariyer. Ikisine ulasmak için önümdeki üç yila da sabretmem lazim.
    Özetle su ki, ben yasamiyorum diyip gidemiyor insan. Çikis benzeri bir seçenek yok oyunda. Yeni oyun, seviye, kurallar, yardim gibi menülerin de olmadigi bir oyun ya bu insan naparsa bu oyunda yapiyor. Hayat aci çekerek geçmez. Hayatini düzeltmek konusunda hiç umudun yoksa bile, madem umut yok birak o hastayi bir kenara. Sen onu görmedigin sürece o can çekizmez.

    Bir de su teknik eksiklikler bir an önce halledilse hiç fena olmuycak, kullanimi epey zorlastiriyorlar. Amma yazdim ya:D

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here