Ölmek Istedim…

9
295

Dün gece agladim, agladim, agladim… Sonra ne yaptim? Gittim ilaç dolabinin önünde dakikalarca dikildim. Ölmeyi istedim, ilaç dolabinin önünde durmamin maksadi kendimi iyilestirmek degil, yok etmekti. Uzun süre ilaçlari seyrettikten sonra ; ” bu kadar ilaci  kim içecek? Iç iç bitmez bunlar, Allah bilir ölmem de..” dedim kendi kendime. Tembelligim yüzünden ölmeyi bile basaramadim. Zaten ne geldiyse basima su ana kadar tembelligim yüzünden geldi. Kendime bir tembelhane bulmaliyim.

Fatih döneminde yasasaydim bol bol bulurdum uygun bir tembelhane lakin simdi bulamiyorum. Ölmeyi tembelligim yüzünden beceremedim, yada korkum yüzünden. Korkudan hiç söz etmek istemiyordum aslinda ama itiraf etmeliyim ki çok korkuyorum… Hayir, hayir ölümden korkmuyorum öyle böcekler beni yiyecek falan diye korkmuyorum. Ölümden sonra basima geleceklerden korkuyorum. Simdi intihar etsem hoop cehenneme yolculugum baslar. Bunu istemiyorum, benim gibi mükemmel biri cennetlik olacakken niye cehenneme gitsin ki? Mükemmel tembelim ben azizim.

Velhasil-i kelam ilaç dolabi ile uzunca bir süre bakismamdan sonra elim bos dönmemeliyim kafasiyla bir agri kesici aldim. Aslinda hiçbir yerim agrimiyordu. Sadece uyku ilaçlariyla pek alakam olmadigi için agri kesici uyku getirir kafasiyla ve biraz da böbreklerimi yavas yavas yok edeyim çocukluguyla  içtim ilaci. Evet, evet agri kesici uyku getiriyor. Ben uyudum. Balzac diyor ki; “uykunun alt edemedigi aci yoktur.”  dogru diyor.

Sözün bittigi yer, sustum.

9 YORUMLAR

  1. o hisleri ameliyatla aldiralim ha ne dersin?? 🙂

    Bi yandan elma yiyor bir yandan yazmaya çalisyordum ki ölümle burun buruna geldim 😛 bogazima takildi hahah

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here