Ölüm Mavilik Sensizlik Karanlik

0
113
Öylece oturuyorum, uçurumun bir kösesinde
Ayaklarimin altindaki mavilik ölüm,
Basimin üstündeki mavilikse, sonsuzluk.
Arada kalkiyorum, oturdugum yerden,
Geliyorum, kalbinin kapisina
Karsi kaldirimdaki los lambanin altinda
Bekliyorum, gözlerim bir saniye bile
Saate degmeden saatlerce.
Sonra aylarca
Mevsimi geliyor, yaniyorum sicaktan,
Mevsimi geliyor, donuyorum kara kistan.
Islaniyorum, yagmurda
Kendi suyumla filizleniyorum.

Simdi sen söyle
Gelebiliyor muyum, kalbinden içeri?
Parliyor mu, tepemdeki lamba
Sahne isigi misali?
Yoksa görünüyor mu, yine
Uçurumun yollari?

Sesleniyorum, sana
Buraya gelmeden önce
Oturuyordum, uçurumun bir kösesinde
Ayaklarimin altindaki mavilik, ölüm
Basimin üstündeki mavilikse, sonsuzluktu.
Daha öncede gelmistim sana
Simdi yine buradayim.
Içimdeki sonsuz ölümle,
Basim, ayagim karanliklar içinde…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here