Önce Insan Olmali

1
85
Yaratilmislar içinde en mükemmelidir insan,
Yüce yaradan “esref-i mahlûkat” olarak yaratmis,
En sereflisi, en güzeli, en degerlisidir o
Asli görevlerinin yerine getirenler yükselmekte,
Fitratina muhalefet edenlerse asagilik bir hal almaktadir.
Peki, nedir insani mükemmel kilan degerler?
Erdemlik, temiz ahlak, iyi ve güzel düsünce, merhamet duygusu, güvenilir olma,
Sevmek, saymak, hos görmek, affetmek, yardim etmek, kederi ve mutlulugu paylasmak,
Vefa göstermek, sebat etmek, incitmemek, kirmamak gibi insani deger insanin varolusuna uygun bir yasam sürmesi için yasatmasi, sergilememesi gereken özelliklerdir.
Insanin erdemlik vasfi olmali..
Nefsini terbiye erdemle, bir baskasinin nefsini terbiye bilgiyle yapmak için…
Temiz ahlakli olmali insan..
Güzel ve temiz ahlak bir neslin temeli, insana deger verme manasi tasir…
Olur ya toplumda kendini takdim ederken ahlakiyla ön planda olmak için…
Iyi ve güzel düsünmeli insan…
Güzel ve iyi düsünenin gördükleri güzel olur..hayatindan lezzet almak için güzel düsünmeli…
Düsündüklerini hayata geçirmeli, hayatini anlamli kilmak için…
Merhamet kanatlarini kusanmali insan…
Taviz’i merhametten ayiracak kadar feraset sahibi olmali. Yeryüzündekilere merhametle yaklasmali insan.. Ki yarin kendisine Allah tarafindan yapilacak merhameti beklemek için..
Saglam mozaik’inin harci olan güvenirliligiyle olmali insan..
Güvenilir insan deyince ilk akla gelen Muhammed’ül Emin lakapli peygamber efendimiz gelir.
Güven duymak ve güvenilir olmak hayatinin bir parçasi olmali insanin. Toplum nezdinden de Allah katinda da güzel bir mertebeye ulasmak için…
Sevgi dolu olmali insan…
Karsiliksiz sevmeli her seyi… Sevdigi kadardir insan. Kendisini sevdigi kadar sevmeli etrafindakilerini. Bencillikten uzak, riyasiz, pervasiz, karsiliksiz sevmeli insan… Verecekse almadan vermeli insan. Mevkisine, makamina, yasina, cinsiyetine bakmadan sevmeli insan… Milliyetine, irkina, diline, rengine bakmadan sevmeli…Insan olmanin geregi olarak sevmeli, insan oldugu için sevmeli….
Insan olmak, karsisinda gördügü bedeni degil, tasidigi ruhu sevmeyi yeglemeli..
Sevdigi kadar sevilmek için….
Hosgörülü olmali insan..
Pineci olmali, hatayi yüzüne vurarak degil, usulünce söyleyip uyarmali… Dost biriktirirken yüregindekini yansitmali bulundugu ortama… Dostlugu sevgiyle yogururken, hosgörüyle köprüler kurmali hayata… Izzet ve onurunu çignetmeden gösterdigi hosgörüyle bahar estirmeli etrafina… Tüm çirkinliklere format çekmeli insan… Yarinlara umut vaat etmeli hosgörüsüyle… Güzel bir hayat ve temiz bir yasam için…
Affetmeyi bilmeli insan..
Susmayan vicdaninin sesini duyurarak affedebilmeli..
Kör gözlerle görmesi, sagirlasan yüregiyle duymasi, katilasan kalbini yumusatarak affedebilmeli insan…
Kem düsünceye direnerek, içinde büyüttügü seytanlariyla savasarak affetmeli insan…
Ve kim bilir belki de içine kök salmis zeytin dallarini saga sola uzatarak affetmeli..
Affetmeli her seye ragmen..
Zihninde besledigi intikam duygusuna gem vurmak için….
Yardim sever olmali insan..
Iyi niyetin getirisi olan yardimi, yardim etmeyi sevmeli insan..
Yardim etmek için cebindekilerine degil, yüregindekilere bakarak yapmali…
Yürekten, kalben yapabilmeli…karsiligi olmayan yardimlar yapmali karsiliksiz sevdiklerine..
Fenaliktan kaçindigi kadar kosmali yardima..dertlenebildigi kadar dertlenmeli dertlilerin dertleriyle….
Iyilik yapmali herkese…
Balik bilmezse Halik’in bilmesi için…
Kederi ve mutlulugu paylasabilmeli insan…
Paylasabilmeli mutlulugunu paylastigi gibi keder ve tasalarini…
Paylasarak kurtulmali yalnizligindan….Dertleriyle dertlenmeli insanin… Iliklerine kadar islemeli bunu..Hissettirmeli yalniz olmadiklarina… en ümitsiz anlarinda belirivermeli yani baslarinda….Arasinda Okyanuslar, Sinirlar olsa bile…
Ördügü duvarlari yikarak köprüler kurmali insanlara ulasmak için…
Özgür olmali insan….
Prangalarindan kurtularak yarinlarina “onur” mücadelesini anlatabilmesi için özgürlük mücadelesi vermeli insan…
Bir durusu olmali insanin..Vakarini güvenle yad etmek için…
Bir gülüsü olmali insanin..gülüsünden çiçekler toplamak için..
Yüregi olmali insanin… Bir tarafi efe olup, özgürlük naralari atmak için…
Onuru olmali insanin…
Esarette onursuzca yasamaktansa, özgürlügü ugruna ölmek için…
Insan olmali insan…
Her seyden önce olmasi gereken seydir insani degerler tasimasi..
Ne olacaksa olsun, öncelikle kendisi olmali insan..
Her sabah yeni sabahlari olmali insanin..
Yeni umutlari, yeni dostlari olmali…
Hasili önce insan olmali…
Insanca yasamak için….

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here