Önder Ile Elif – Küçük Bir Hayat Hikayesi

0
137

Eskiden çok çok eskiden Egirdir diye bir yer varmis. Buradaki insanlar çok iyi ve mutlularmis. Bu yerde bir grup insanlarin kendilerine ait arazisi varmis ve burada evlerini kurmus yasiyorlarmis. Bu insanlar, komsudan çok aile gibilermis birbirlerinin evine gider, çocuklari beraber oynarmis ve burada dört arkadas varmis bazen kavga ederler bazen beraber oynarlar hiç ayrilmazlarmis. Bunlar Fatih, Tolga, Önder ve Elifmis. Okula beraber baslamislar beraber gidip geliyorlarmis. Günleri mutlu geçiyor her gün ailelerinden izin alip beraber oynamaya gidiyorlarmis ve günlerden bir gün kötü haber gelmis ayrilmak zorunda kalmislar. Aileler baska yerlere tasinacaklarmis. Fatih baska bir sehre, Tolga baska bir sehre, Önder baska bir sehre, Elif baska bir sehre gitmis. Bu önder için zor olmus çünkü Elif den ayrilacagina üzülüyormus. Elif’e karsi bilmedigi bir duygu varmis içinde bilmiyormus çünkü bunu anlamayacak kadar küçükmüs.                                                     

Önder geldigi yeni evinde yeni sehrin de baslarda mutlu degilmis eski günlerini arkadaslarini en önemlisi Elif’i çok özlüyormus. Yeni bir okula baslamis herkes çok farkli gelmis ona basta kimseyle konusmuyormus ama gün geçtikçe degisiyormus. Eskileri unutuyor mus yani, Önder artik Önder degilmis. Arkadaslarinin tanidigi bildigi  Önder den farkli olmaya basliyormus. Bulundugu yere uyum saglamis yavas yavas büyüyor büyüdükçe çesitli hatalar yapiyormus. Pisman olacagi seyler yapiyormus ama bunun farkinda degilmis. Elif’i sanki yavas yavas unutmaya baslamis ama içindeki sevgi hiç bitmemis ama baska kisilerle de tanismis. Artik ben az söyleyeyim siz çok anlayin her neyse Önder artik kendini taniyamaz hale gelmis. Bir gün yaptiklarinin yanlis oldugunu anlamis ama biraz geç anlamis etrafindaki kisilerden kurtulmus, bazen yalniz basina bir yere gidip eski günlerini düsünmeye baslamis. Uzun bir zaman geçmis, arkadaslarindan Elif den ayrilali, üzülüyor kendini hirpaliyormus, bir yandan da kendin suçlu hissediyormus.               

Önder Elif’i artik hayal edemiyormus o kadar zaman geçmis ki; yüzünü unutmus ve yeni halini de bilmiyormus. Bir gün Önder yolda yürüyormus yol kalabalikmis yanindan Elif geçmis ama tanimamis. Elif de önderi tanimamis uzun bir zaman geçmis. Önder ailesiyle birlikte yola çikmis. Önder nereye gittiklerini sormus eski bir aile dostumuzun yanina gidiyoruz diye cevap vermisler. Önder de hiç üstelememis ve sonunda gelmisler kapiyi çalip içeriye geçmisler. Önder sasirmis bir anda ne hissedecegini bilememis çünkü burasi Elif’in eviymis. Oturmuslar ama Elif’i görememis Önder, içeriye biri girmis hos geldiniz demis, Öder elini sikmis ama  bu kisinin Elif oldugunu bilmeden. Elif de onu tanimamis zaten biraz oturmuslar, konusmalardan birbirlerini tanimislar ama yeni tanismis iki insan gibi, çünkü ikisi de birbirini aslinda tam tanimiyormus. Çocukken ayrilmislar çünkü aradan zaman geçmis artik gitme vakti gelmis iki yabanci gibi ayrilmislar. Önder kendi kendine artik hiç birakmam seni diyormus. Önder eve gelmis uzanmis Elif’i düsünmeye baslamis, biraz saskin biraz üzgünmüs ama Elif’i de artik hayal edebiliyormus bu yüzden mutluymus da aslinda ne yapacagini ne diyecegini nasil davranacagini bilmiyormus…

Not: Devam Edecek…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here