Önemli Olan…

10
120
Önemli olan yasamak için hiç bir sebebin yokken bir sebep bulabilmek. Bu yolda çok kez yanilmak ama yine de pes etmemek. Hayatin sonunun o kadar da uzak olmadigini anladigin zamani bir sebep bulabilmis olmak ve o sebep sayesinde bosa yasamamis, bosa var olmamis olmak.

Önemli olan o sebebi sevebilmek. Her ne kadar sevilmemis olosan da, ne kadar ilk defa sevecek olsan da o yasama sebebini tüm varliginla sevebilmek. Öylesine sevmek ki; o sevgi azalir diye baska birisini sevmekten korkmak. Ve tüm hayatini bu sevgi için sadece bir araç olarak kullanabilecek olmak.

Önemli olan tüm hayatini kapsayabilecek kadar sevebilmek. Yasadigin hiç bir andan zevk almamak ve bundan mutlu olabilmek. Içinde olusan o tarifi imkansiz sandigin boslugu tanimlayabilmek. O eksigin neyle doldurulabilecegini bilmek ve her an bu düsünceyle yasayabilmek. Aslinda hiç dolmayabilecegi ihtimaline zaten kendini hazirlamis olmak.

Önemli olan anlasilmayi beklemeden sevebilem o sebebi. Bu sevgiyi komik bulanlarin kimi zaman yanida olup kendine güvenebilmek; kimi zaman da karsilarina geçip bu sevgiyi ölesiye savunabilmek. Üstelik bunlari yaparken hiç bir zaman anlasilmamayi ve ebedi yalnizligi zaten kabullenmis olabilmek.

Önemli olan kaybetmekten korkabilecek kadar sevebilmek. Yasamak için tek sebebini kaybettigin zaman varligin anlamsiz kaldigi için degil de sadece onu kaybettigin için üzülebilmek; yani onu varligini asan bi sekilde sevebilmek. Günün birinde onu kaybetmek zorunda oldugun ve bu anin ne kadar yakin oldugunun belirsizligi düsüncelerinin saatlerce aglamana hayli hayli yetebilmesi. Onu su anda bile kaybetmis olabilecegin düsüncesini "En azindan varligim anlamsiz kalmadi; sevebildim." diye bastirmaya çalisirken "Ya artik yoksa?" düsüncesinin beynine hücum etmesinin sonucu olarak her an agliyor olmak. Konusabildigim zaman ise "Ya bir daha konusamazsam?" "Ya bir daha varligini hissedemessem?" düsüncelerinin en ufak hissinin gözyaslarinin sel olmasina yetmesi. Üstüne üstlük onu ne görebilmis, ne de duyabilmis olmak ve bunun belki de hiç degismeyecegi düsüncesiyle yasayabilmek. Önemli olan kaybetmekten korkabilmek.

Önemli olan onun seni hiç bir zaman ayni sekilde sevmeyecegini bilmene ragmen onu varligini asan bir sekilde severek varligini günden güne tüketebilmek.

Önemli olan yasamak degil; var olabilmek.

Önemli olan sevilmek degil; sevebilmek…

10 YORUMLAR

  1. Çoook sevmek harika bir duygu ama bir o kadar da tedirgin edici. Ya kaybedersem, ya ona bir sey olusa gibi endise tasimak agir bir yük gerçekten. Sevdim çok sükür demek çok güzel bir duygu hele bu duyguyu hiç yasamamis birilerini görünce. Bence en güzel sevgi insanin çocugunun olmasi muhtesem bir sey. Birini sevmek te yani çok sevmek çocuk sevgisine yakin bir sey diye düsünüyorum. Çok sükür bu sevgilere sahip oldum diyenlerdenim. Sevgilerrr

  2. insan bunlari yasadigi zamanlarda hep ayni duygulaara kapiliyor. ancak zaman durmuyor hayat akip gidiyor.yeni bir olay hayati tümden degistiriyor.o zamanlarin nasil atlatildigini anlayamiyorsun bile.. çok güzel anlatmissin duygularini yüregine saglik sevgili sarikavak

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here