Park

0
124

Sessiz ve issiz bir parkta banka oturdum bir vakit. Boslardan kullandim yine. Bos vakitlerden çaldim ya da hayatimdan çaldim. Her nedense ve her neyse dedim arkamda kalanlara sessizce. Kimin; kimseyi, kimsenin; hiç kimsesizleri, hiç kimsesizlerin; kimseleri umursamadigi bir vakitte, yalnizligi demleyip basladim içmeye. Kendi sessizligim, kendi yalnizligim, kendi kendime hesaplarin, hesaplasmalarin telvesinde hayal ettigim binlerce umut perçinledi yüregimi baktikça etrafa. Baktikça bir çocuk ve annesine sevgiyi animsadim önce. Sicacik bir sevgi kosulsuz nese saçmakta. Diger yanda serçeler zikrederken, evine ekmek parasi götürüp evlatlarina layik bir baba olmaya çalisanlara diktim gözümü. Ne kadar sicak bir el, ne kadar sicak bir kalp tasimakta baba yüregi…

 

Ancak serçeler zikrederken Mevla’sini hatirlayan asi ruhlardan oldum bir an. Hep bir eksik hep bir eksik. Para degil, ask degil, hayat degil eksik olan… “Peki, ne eksik?” diyen binlercesinden birisi oldum o an. O anlara tutundukça çirpindim, uslandim uslandim tamam… Göz yüzü ne kadar asi bugün ama. Ha agladi aglayacak, ha islatti ha islatacak kurumus binlerce yüregi. Kurutulmus yüregimi tezgâha astigim günden beri nemlendiremedi hâlbuki hiçbir meteorolojik etki. Ne de fizyolojik tepki. Sigindikça semsiyenin altina kestim rahmeti yagmakta olan. Rahmettir her yagis birak islatsin saçlarini, birak sizlatsin azcik yüregini ne çikar? Çikanlari çikartip sonra da gelir gider dengesi kurunca, gider fazlasindan açikta kaldi benligim. Dengelemek için zaman mi hortumlamaliydim çözemedim… Yasal yollari tercih ettim ama yine de ben. Yasaldi sevmek birisini yasaldi kaybetmek de lakin. Lakin havuzun basindaki tekler çifte dönmekteydi karsimda. Tanimak, tanimlamak ugrasisindalar kendilerini. Geçmislerini bos vermis bir hatadan ibaret deyip kendini ve karsisindakini kandirmak çabasi içerisindeki tekten çifte dönenler. Kosullanma güdüsünü aska boyayip bagimlilikla süsleyip yeni birliktelikleri bir yana birakip siradan olmayi denemeye devam ettim. Siradan olmamak içindi hâlbuki her agacima süslediklerim bunca yil. Okumak daha fazla okumak her seyden anlamaya çalismak, farkli tarzlar farkli tatlar sunmak. Evet, siradan olmamak içindi… Siradan olmadim ve kaynak yaptim hayata anlayacagin. Kaynak yaptikça huysuzlananlar oldu zaman zaman. Kazanani olmayan bir maçtan çikan taraftar gibi bir dahaki sefere bagladigimiz umutlarimizi kazidim oraya buraya sonrasinda… Simdi vakit epeyce de geç, geçtikçe vakit gecikecek hayat. Daha ne kadar ömrümden araklarim zamani bilmem. Arakladikça vurdumduymazca harcarsin her seyini, eskiden bilmezdim simdi fark ettim. Ben gideyim siz kalin olmaz berabere bitirelim bu anlari. Bir dahaki sefer hesaplasiriz ey hayat senle. Kalemime umut çaldikça zamani arakladikça hos kaldikça…

M Tuna SELEK

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here